Friday, March 26, 2010
ထိုင္းက်ားမ်ား
ေတာ္ျပီေတာ္ျပီ ေနာက္ဆုိ ယုိးဒယားဆုိမသြားေတာ့ဘူး စိတ္ကုန္တယ္။ ေၾကာက္လည္ ေၾကာက္လာျပီ။ ဟီးဟီး။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေခ်ာၾကတယ္ေနာ္။ မိန္းကေလးရႈံးတယ္။ ၾကည့္ၾကည့္ပါဦး ယုိးဒယားသြားမယ္ဆုိ ေအာက္က ပံုေတြထဲကရုပ္ေတြလည္း မွတ္သြားဦး။ ေတာ္ၾကာ.....ဟီးဟီး
စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕လိုရင္းပါ
လယ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ျမည္းေလးတစ္ေကာင္ဟာ အကာအရံ မရိွတဲ႔ လယ္ထဲက ေရတြင္းထဲ
က်သြားတယ္။ ျမည္းေလးဟာ ေရတြင္းထဲကေန ေအာ္ေအာ္ျပီးေတာ႔ သူ႕ သခင္ကိုေခၚတယ္ ။
လယ္သမားၾကီးဟာ ဘာလုပ္ရမလဲလို႕ေတြးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လယ္သမားၾကီးက စဥ္းစားတယ္။
ဒီျမည္းဟာ အုိလည္းအုိေနျပီ။ ေရတြင္းကလည္းမသံုးတာၾကာတဲ႔ေရတြင္းေဟာင္းၾကီး
ဖို႕ပစ္တာေကာင္းတယ္။ ဒီျမည္းကို ဆြဲတင္ေနလို႕မထူးဘူး။ အဲဒီလိုေတြးျပီးေတာ႔
သူ႕သူငယ္ခ်င္း လယ္သမားေတြကိုသြားေခၚလာတယ္။ တစ္ေယာက္ ေပါက္ျပားတစ္လက္ဆီ
ယုူလာၾကတယ္။ ေျမၾကီးေတြ တူးျပီး ေရတြင္းကို ဖို႕ၾကတယ္။
ျမည္းေလးဟာ သူ႕ကို ေျမဖို႕ေနျပီဆိုတာသိေတာ႔ ေၾကာက္ျပီး အသံကုန္ေအာ္တယ္။
ေနာက္မၾကာခင္ ျမည္းေအာ္သံတိတ္သြားတယ္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႔ လယ္သမားၾကီးဟာ ေရတြင္းထဲ ငံု႕ၾကည္႕တယ္။ သူျမင္ရတာကို
အံ႕ၾသသြားတယ္။ ေျမၾကီးတစ္ေကာ္စာ ဖို႕လိုက္တုိင္း ျမည္းေလးဟာ ေျမၾကီးေတြကို
ခါခ်လုိက္ျပီး ေျမၾကီးေပၚ လွမ္းတက္လိုက္တယ္။ ေရတြင္းျပည္႕ခါနီးေတာ႔ ျမည္းေလးဟာ
ေရတြင္းေပၚခုန္တက္ျပီးေတာ႔ အားရ၀မ္းသာ ခုန္ေပါက္ျပီး ေျပးေတာ႔တယ္။ လယ္သမားေတြက
ျမည္းေလးကိုၾကည္႔ျပီး သေဘာက်လို႕ တဟားဟားနဲ႔ အားရပါးရ ရယ္ၾကေတာ႔တယ္။
ကိုယ္႔ ဘ၀ အေျခအေနဟာ ကိုယ္႔ ေက်ာေပၚကို ေျမေတြပံုမယ္။ ဒုကၡကေန
လြတ္ေအာင္လုပ္နည္းက ခါခ်ျပီး တစ္လွမ္းတက္ဖို႕ပဲ။ ဖုိ႕လိုက္တဲ႔ေျမၾကီးဟာ
ေက်ာေပၚမွာ မေနဖို႕ပဲလိုတယ္။ ဖို႕သမွ်ေျမၾကီးဟာ ေျခေထာက္ ေအာက္ကို
ေရာက္သြားရမယ္။
(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက - စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕လိုရင္းပါ (စာမ်က္ႏွာ ၁၅၁-၁၅၂))
က်သြားတယ္။ ျမည္းေလးဟာ ေရတြင္းထဲကေန ေအာ္ေအာ္ျပီးေတာ႔ သူ႕ သခင္ကိုေခၚတယ္ ။
လယ္သမားၾကီးဟာ ဘာလုပ္ရမလဲလို႕ေတြးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ လယ္သမားၾကီးက စဥ္းစားတယ္။
ဒီျမည္းဟာ အုိလည္းအုိေနျပီ။ ေရတြင္းကလည္းမသံုးတာၾကာတဲ႔ေရတြင္းေဟာင္းၾကီး
ဖို႕ပစ္တာေကာင္းတယ္။ ဒီျမည္းကို ဆြဲတင္ေနလို႕မထူးဘူး။ အဲဒီလိုေတြးျပီးေတာ႔
သူ႕သူငယ္ခ်င္း လယ္သမားေတြကိုသြားေခၚလာတယ္။ တစ္ေယာက္ ေပါက္ျပားတစ္လက္ဆီ
ယုူလာၾကတယ္။ ေျမၾကီးေတြ တူးျပီး ေရတြင္းကို ဖို႕ၾကတယ္။
ျမည္းေလးဟာ သူ႕ကို ေျမဖို႕ေနျပီဆိုတာသိေတာ႔ ေၾကာက္ျပီး အသံကုန္ေအာ္တယ္။
ေနာက္မၾကာခင္ ျမည္းေအာ္သံတိတ္သြားတယ္။
ေတာ္ေတာ္ၾကာေတာ႔ လယ္သမားၾကီးဟာ ေရတြင္းထဲ ငံု႕ၾကည္႕တယ္။ သူျမင္ရတာကို
အံ႕ၾသသြားတယ္။ ေျမၾကီးတစ္ေကာ္စာ ဖို႕လိုက္တုိင္း ျမည္းေလးဟာ ေျမၾကီးေတြကို
ခါခ်လုိက္ျပီး ေျမၾကီးေပၚ လွမ္းတက္လိုက္တယ္။ ေရတြင္းျပည္႕ခါနီးေတာ႔ ျမည္းေလးဟာ
ေရတြင္းေပၚခုန္တက္ျပီးေတာ႔ အားရ၀မ္းသာ ခုန္ေပါက္ျပီး ေျပးေတာ႔တယ္။ လယ္သမားေတြက
ျမည္းေလးကိုၾကည္႔ျပီး သေဘာက်လို႕ တဟားဟားနဲ႔ အားရပါးရ ရယ္ၾကေတာ႔တယ္။
ကိုယ္႔ ဘ၀ အေျခအေနဟာ ကိုယ္႔ ေက်ာေပၚကို ေျမေတြပံုမယ္။ ဒုကၡကေန
လြတ္ေအာင္လုပ္နည္းက ခါခ်ျပီး တစ္လွမ္းတက္ဖို႕ပဲ။ ဖုိ႕လိုက္တဲ႔ေျမၾကီးဟာ
ေက်ာေပၚမွာ မေနဖို႕ပဲလိုတယ္။ ဖို႕သမွ်ေျမၾကီးဟာ ေျခေထာက္ ေအာက္ကို
ေရာက္သြားရမယ္။
(ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက - စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕လိုရင္းပါ (စာမ်က္ႏွာ ၁၅၁-၁၅၂))
ေသြးစုတ္ေမ်က္
ေသြးစုေမ်ာက္ဟာ အလြန္ကို ထူးျခားတဲ့ တရုတ္ ေမ်ာက္မ်ဳိးတစ္မ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးစုတ္ေမ်ာက္မ်ဳိး ၃ မ်ဳိးရွိပါတယ္။ (၁) Demosndulus rotundidus၊ (၂) Dilphyllas equicaudata ႏွင့္ (၃) Demoniaemus youngidus ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုသံုးမ်ဳိးစလံုးဟာ တရုတ္ႏိုင္ငံမွ မ်ဳိးစိတ္မ်ားသာျဖစ္ၾကပါတယ္။ ထိုေမ်ာက္မ်ားရဲ႕ သဘာဝေနထိုင္မွဳ႕ဟာ လူေတြနဲ႕ေတာ္ အလြန္ကြာျခားလြန္းပါတယ္။ သို႕ေသာ္ ထိုေမ်ာက္မ်ားမွာ ျမင့္မားတဲ့အသိဥာဏ္ရွိပါတယ္။ အသားအရည္ႏွင့္ တည္ေဆာက္ပံုကေတာ့ ေမ်ာက္မ်ားကဲ့သို႕သာျဖစ္ပါတယ္။ ေသြးစုတ္ေမ်ာက္ မ်ားဟာ ေသြးစုတ္သလို အသားစား ေမ်ာက္တစ္မ်ဳိးလည္းျဖစ္ပါတယ္။
စီးခ်င္လိုက္တာေနာ္
ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ Stockholm က လူတစ္ေယာက္ဟာ ပိုက္ဆံ အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္သန္းႏွင့္ အခ်ိန္ ၃ႏွစ္ခြဲ အကုန္ခံျပီး ၁၉၈၉ ခုႏွစ္က လင္းႏို႕လူသား ကားကို ပံုစံတူ တုျပီးတည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ ကားမွာတပ္ဆင္ထားတာကလဲအစံုပါဘဲ ဒီၾကားထဲ စက္ေသနတ္ေတာင္ပါေသးတယ္။
ဟာသ
အားနာမိတာမွား…. မွား… မွား….*
အမ်ားသုံး အိမ္သာတစ္ခုထဲ ၀င္ျပီး ကမုတ္ထဲထုိင္ရုံ ရွိေသးသည္။
ဟုိဖက္အိမ္သာထဲက လူက လွမ္းႏႈတ္ဆက္သည္။
"ေဟ႔လူ. ေနေကာင္းလား…"
ဒီလုိေနရာမ်ိဳးမွာ အလႅာပသလႅာပ စကားေျပာရတာ စိတ္မသက္မသာ ရွိလွသည္။
မေကာင္းတတ္ေတာ႔လည္း ျပန္ႏႈတ္ဆက္ရသည္ပဲေပါ႔.
"ေကာင္းပါတယ္. ေက်းဇူး"
အေသအခ်ာ အက်အနထုိင္ျပီး ကုိယ္႔ကိစၥကုိ ဆက္ရွင္းမည္ ၾကံကာရွိေသး.
အလိုက္မသိတတ္ေသာ ငနဲသားက ထပ္ေမးလာျပန္သည္။
"ခင္ဗ်ား ဘာေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနလဲဗ်."
ဟာ… ဒီလူေတာ႔ ခက္ျပီ. ဘာလဲကြာ… ဒီလုိေနရာမ်ိဳးမွာ ဒီလုိ
ဂြတီးဂြက်ေမးခြန္းေတြ လာေမးေနတာ ဘာလဲ….
စိတ္ေပါက္ေပါက္နွင္႔ ဘုေတာပစ္လုိက္သည္။
"ခင္ဗ်ားလုိပဲေပါ႔ဗ်ာ."
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္ျမန္လက္စသတ္ျပီး ထြက္သြားဖုိ႔ စိတ္ကူးလုိက္သည္။
ဒါေပမယ္႔ ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းတစ္ခု ထပ္ထြက္လာျပန္သည္။
"ကၽြန္ေတာ္လာခဲ႔မယ္ဗ်ာ. ရမလား"
ဗုေဒၶါ……. ဒီလူ ဘယ္လုိလူလဲ. ေဂးလား. ေဂ်ာ္ရကီးလား. ဘာေကာင္လဲကြာ…
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္. ကုိယ္က်င္လည္က်က္စားေနရာ ေနရာမဟုတ္၍ သတိေတာ႔ ထားေနရသည္။
ေထာင္းခနဲ ထြက္လာေသာ ေဒါသကုိ အသာခ်ိဳးနွိမ္လ်က္ အသံ ခပ္အုပ္အုပ္ျဖင္႔
ျပန္ေျဖလုိက္သည္။
"မလုပ္နဲ႔ေလဗ်ာ. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနတာ.."
ဒုန္းခနဲ တံခါးေဆာင္႔ပိတ္သံ ၾကားလုိက္ရျပီး ဟုိဖက္က ျပန္ေျပာသည္။
"ေနာက္မွပဲ ျပန္ဆက္ေတာ႔မယ္. ဟုိဖက္အခန္းထဲက ေသာက္ေပါတစ္ေကာင္က ရူးသလုိ
ႏွမ္းသလုိနဲ႔ ငါေမးသမွ် ျပန္လုိက္ေျဖေနလုိ႔…."
ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာႏိုင္ပါေစေနာ္...........
အမ်ားသုံး အိမ္သာတစ္ခုထဲ ၀င္ျပီး ကမုတ္ထဲထုိင္ရုံ ရွိေသးသည္။
ဟုိဖက္အိမ္သာထဲက လူက လွမ္းႏႈတ္ဆက္သည္။
"ေဟ႔လူ. ေနေကာင္းလား…"
ဒီလုိေနရာမ်ိဳးမွာ အလႅာပသလႅာပ စကားေျပာရတာ စိတ္မသက္မသာ ရွိလွသည္။
မေကာင္းတတ္ေတာ႔လည္း ျပန္ႏႈတ္ဆက္ရသည္ပဲေပါ႔.
"ေကာင္းပါတယ္. ေက်းဇူး"
အေသအခ်ာ အက်အနထုိင္ျပီး ကုိယ္႔ကိစၥကုိ ဆက္ရွင္းမည္ ၾကံကာရွိေသး.
အလိုက္မသိတတ္ေသာ ငနဲသားက ထပ္ေမးလာျပန္သည္။
"ခင္ဗ်ား ဘာေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနလဲဗ်."
ဟာ… ဒီလူေတာ႔ ခက္ျပီ. ဘာလဲကြာ… ဒီလုိေနရာမ်ိဳးမွာ ဒီလုိ
ဂြတီးဂြက်ေမးခြန္းေတြ လာေမးေနတာ ဘာလဲ….
စိတ္ေပါက္ေပါက္နွင္႔ ဘုေတာပစ္လုိက္သည္။
"ခင္ဗ်ားလုိပဲေပါ႔ဗ်ာ."
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္ျမန္လက္စသတ္ျပီး ထြက္သြားဖုိ႔ စိတ္ကူးလုိက္သည္။
ဒါေပမယ္႔ ေနာက္ထပ္ေမးခြန္းတစ္ခု ထပ္ထြက္လာျပန္သည္။
"ကၽြန္ေတာ္လာခဲ႔မယ္ဗ်ာ. ရမလား"
ဗုေဒၶါ……. ဒီလူ ဘယ္လုိလူလဲ. ေဂးလား. ေဂ်ာ္ရကီးလား. ဘာေကာင္လဲကြာ…
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္. ကုိယ္က်င္လည္က်က္စားေနရာ ေနရာမဟုတ္၍ သတိေတာ႔ ထားေနရသည္။
ေထာင္းခနဲ ထြက္လာေသာ ေဒါသကုိ အသာခ်ိဳးနွိမ္လ်က္ အသံ ခပ္အုပ္အုပ္ျဖင္႔
ျပန္ေျဖလုိက္သည္။
"မလုပ္နဲ႔ေလဗ်ာ. ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီမွာ အလုပ္ရႈပ္ေနတာ.."
ဒုန္းခနဲ တံခါးေဆာင္႔ပိတ္သံ ၾကားလုိက္ရျပီး ဟုိဖက္က ျပန္ေျပာသည္။
"ေနာက္မွပဲ ျပန္ဆက္ေတာ႔မယ္. ဟုိဖက္အခန္းထဲက ေသာက္ေပါတစ္ေကာင္က ရူးသလုိ
ႏွမ္းသလုိနဲ႔ ငါေမးသမွ် ျပန္လုိက္ေျဖေနလုိ႔…."
ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာႏိုင္ပါေစေနာ္...........
Thursday, March 25, 2010
Fwd: Serious Thinking စာဖတ္သူတဦးသို႕ ၿပန္ၾကားခ်က္ - ၿမန္မာ့ပညာ႐ွင္မ်ားအေၾကာင္းေဆြးေႏြးၿခင္း
Serious Thinking
2009/9/27 ရက္စြဲနဲ႔ စာဖတ္သူတဦးရဲ႕ အၾကံၿပဳခ်က္ကို အေၿခၿပဳၿပီးေဆြးေႏြးတင္ၿပလိုက္ပါတယ္။ အမည္နဲ႔ email လိပ္စာကိုေတာ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားပါတယ္။
စာဖတ္သူတဦးထံမွ အၾကံၿပဳစာ
"ကၽြန္ေတာ္တို့ တုိင္းျပည္မွာ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ Scientists ေတြ၊ ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြ ပိုလိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဆရာ၀န္ေတြသာျဖစ္ခ်င္တဲ့သူမ်ားေနတာေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ စာေတာ္ရင္ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆမွားႀကီးကလည္းလူတိုင္မွာရွိေနတာေတာ့မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ပညာရွင္ေတြေပၚထြက္လာႀကပါေစဗ်ာ။
ဒီလို ေမးေတြပို့မဲ့အစား လူေတြကို ပညာေပးနုိင္တဲ့ေမးလ္ မ်ိဳးပို့ႀကပါလား။"
Serious Thinking မွ ၿပန္ၾကားခ်က္
အၾကံေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပညာေပးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၿမန္မာၿပည္သူအမ်ားစုအက်ိဳး႐ွိမယ့္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးပို႔သင့္တယ္ဆိုတာ အၾကံေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ၾကိဳးစားၿပီးတင္ၿပသြားပါ့မယ္။ အခ်ိန္အခက္အခဲေၾကာင့္ လူနည္းစုဘဲ အက်ိဳး႐ွိမယ့္ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာမ်ိဳးကိုေတာ့ မတင္ၿပႏိုင္တာ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။
လူၾကီးမင္းရဲ႕ ယူဆခ်က္ၿဖစ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ ဆုိတာကို အားလံုးက သေဘာတူၾကမွာပါ။ စာေတာ္သူတိုင္းဆရာ၀န္သာၿဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုလဲ လူၾကီးမင္းလိုဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲလက္မခံပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီၿပႆနာႏွစ္ခုစလံုးရဲ႕ အရင္းအၿမစ္ကိုေတာ့ တူးဆြၾကည့္ဖို႕လိုပါၿပီ။ ၿပီးရင္လဲ တိုင္းၿပည္အတြက္ ၀ိုင္း၀န္းအေၿဖ႐ွာၾကဖို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ တိုင္းၿပည္ေကာင္းမွ အားလံုးသာတူညီမွ်ေကာင္းစားၾကမွာပါ။ လြယ္ကူတဲ့အေၿဖမ႐ွိဘူး ဆိုတာေတာ့ ၾကိဳေၿပာထားပါရေစ။
ၿမန္မာၿပည္မွာ ဒီလုိပညာ႐ွင္ေတြ မ႐ွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ထူးခၽြန္တဲ့ ၿမန္မာၿပည္ဖြား ပညာ႐ွင္ေတြ ႏိုင္ငံတကာမွာ ၿပန္႕က်ဲေနပါတယ္။ အေမရိကန္ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ CDC ဓါတ္ခြဲခန္း, ဆြစ္ဇလန္ ဂ်ီနီဗာက WHO ကမ ၻာ႔က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ခ်ဴပ္၊ ကုလသမဂၢ႐ုံးခ်ဳပ္၊ ကမ ၻေက်ာ္တကၠသိုလ္ၾကီးေတြမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ၿမန္မာပညာ႐ွင္ေတြ။ .... အာ႐ွ၊ ဥေရာပ၊ အေမရိက၊ ၾသစေၾတးလ် တိုက္ၾကီးေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုမွာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ့ ၿမန္မာ ႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ ဓါတုေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ သိပၸံပညာ႐ွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ။ သူတို႕ထဲမွာ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အ႐ြယ္ ကေန မေန႔တေန႔က ေက်ာင္းဆင္းခဲ့တဲ့ ပညာ႐ွင္အထိေတြ႕ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္သူတို႔ၿပည္ပထြက္လာၾကတာလဲ။ တိုင္းၿပည္ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ ပစ္စလက္ခတ္ မစြပ္စြဲလိုက္ပါနဲ႔။ တိုင္းၿပည္ကခ်စ္တာကို မခံရလို႔ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္။
တခ်ိဳ႕က ပညာကို အာဏာေလာက္၊ ဥစၥာေလာက္ တန္ဖိုးထားမခံရဘူး။ ဆရာ၀န္တေယာက္၊ အင္ဂ်င္နီယာတေယာက္၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္တေယာက္၊ သိပၸံပညာ႐ွင္တေယာက္ဟာ ၿမန္မာၿပည္မွာ ထိုက္တန္တဲ့ ခ်ီးၿမွင့္မႈ၊ ေလးစားမႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈ ရဖို႔ခဲယဥ္းေနပါၿပီ။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းကအစ အရပ္ထဲကသာမန္လူအဆံုး ပညာ႐ွင္ေတြကို အက်င့္ပ်က္လာဘ္စား (corrupt) တဲ့ စစ္ဗိုလ္တေယာက္ေလာက္၊ အေကာက္ခြန္၀န္ထမ္းေလာက္၊ ဓါတ္ဆီဆိုင္၀န္ထမ္းေလာက္ အထင္မၾကီးၾကေတာ့ဘူး။ လူအမ်ားက ေငြနဲ႔ အာဏာကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးခ်ီးမြမ္းအားက်ေနၾကတာ ၀မ္းနည္းစရာအၿဖစ္မွန္ပါ။
ပညာမတတ္တဲ့ လူလည္ဖ်ံက် ၀ိသမသမားေတြက တုိက္ေဆာက္ကားစီး ဘီယာေသာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တသက္လံုးၾကိဳးစားလာရတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြက ဘတ္စ္ကားတိုးစီးေနရတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆရာ၀န္ေလးေတြဆို အစိုးရေပးတဲ့ တလ ၈၀၀၀၀ နဲ႔ မေလာက္လို႕ ညေနဘက္မွာ ေဆးခန္းကို ေၿပးၿပီးေငြ႐ွာေနရတယ္။ လုပ္သက္ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္႐ွိတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးတဦးရဲ႕လခဟာ မေန႕ကေက်ာင္းဆင္းတဲ့ စစ္တိုက္စရာမလိုတဲ့ ဗိုလ္တေယာက္ရဲ႕ လခထက္နည္းပါတယ္။ တၿခားအခြင့္အေရးေတြကလည္း အၿပတ္အသတ္ကြာပါတယ္။ ဒါတင္ပဲလား။ မၿပီးေသးပါဘူး။
လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ၾကည့္ပါ။ အေတြ႕အၾကံဳရင့္ ပညာ႐ွင္ေတြက ေအာက္ပိုင္းရာထူး၊ ဒီပညာေတြကို လံုးေစ့ပတ္ေစ့နားမလည္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြက ထိပ္ပိုင္းေနရာေတြမွာ ။ ဒီပညာ႐ွင္ေတြရဲ႕ အတတ္ပညာကိုလည္း အသံုးခ်ဖို႕ စီမံကိန္းေတြက မ႐ွိ။ စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ တိုင္းၿပည္စီးပြားေရးကလဲ အ႐ွိန္အဟုန္နဲ႔ တရစပ္ထိုးက်ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ပညာ႐ွင္ေတြအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြကမ႐ွိ။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ပထမၿပႆနာရဲ႕အရင္းအၿမစ္ကို ၿမင္ႏိုင္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္။
လူၾကီးမင္းရဲ႕ ဒုတိယအခ်က္ကို ဆက္ေဆြးေႏြးပါမယ္။
စာေတာ္တဲ့သူေတြကို မိဘေတြက ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပဲ ၿဖစ္ေစခ်င္ေနၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အေၿဖက ႐ိုး႐ိုးေလးပါ။ လူေတြဟာ မိမိဘ၀တိုးတက္ၿဖစ္ထြန္းခ်င္လို႔ အပင္ပန္းခံ၊ ေငြကုန္အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ပညာသင္ၾကတာပါ။ ၾကိဳးစားမႈအတြက္ ဆုလာဘ္ (Incentives) ကို လူတိုင္းလိုခ်င္ၾကပါတယ္။ ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပညာရပ္ေတြနဲ႔ ၿပည္တြင္းမွာ အေၿခအေနမေကာင္းရင္ၿပည္ပမွာ အလုပ္႐ွာရလြယ္တယ္၊ ၀င္ေငြေကာင္းတယ္။
သင္ၾကားေရးစနစ္ကို လည္းၾကည့္ပါဦး။ လူၾကီးမင္းေၿပာတဲ့ ရူပေဗဒ၊ ဓါတုေဗဒ၊ သိပၸံပညာရပ္ေတြကို စာ႐ြက္ေပၚမွာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းသင္ဖို႔ အေၿခအေနမ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ဓါတ္ခြဲခန္းေခၚတဲ့ Laboratory ဆိုတာအေ၀းၾကီးမွာက်န္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ပို႕ခ်မယ့္ဆရာအမ်ားစုလည္း ဘ၀ေ႐ွ႕ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံၿခားထြက္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ေ႐ွ႕ကပညာ႐ွင္ေတြ ႐ုန္းကန္ေနရတာကို ၿမင္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြက ပညာတတ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား၊ အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား ...... စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္။
အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြေပၚလာေစခ်င္ရင္ သူတို႔အတြက္ ေကာင္းမြန္သင့္ေတာ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း (rewarding environment) ဖန္တီးဖို႔လိုပါတယ္။ ပန္းမ႐ွိတဲ့ ကႏ ၱာရမွာ လိပ္ၿပာလာနားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
တိုင္းၿပည္မွာ စနစ္က အၾကီးအက်ယ္မွားေနၿပီး၊ အမ်ားစုက အမွားကို နားမလည္တာဟာ အဓိကၿပႆနာပါ။ ၿဖစ္သင့္တာကို သိၾကၿပီး ကိုယ့္အနီးအနား၀န္းက်င္ကို ၿပဳၿပင္ခ်င္စိတ္ေလးေပၚလာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီ mail ေတြ အပင္ပန္းခံၿပီး အႏ ၱရာယ္ၾကားက ၿဖန္႔ေ၀ေနတာပါ။ ဒါဟာလဲ ပညာေပးတာပါပဲ။ ဒီအတြက္ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ ဘာအခြင့္အေရးမွ မရပါဘူး။ ကိုယ့္ၿပည္သူေတြကို အၿမင္က်ယ္ေစခ်င္လို႔၊ တိုးတက္ေစခ်င္လို႔ပါ။ ၿမန္မာေတြ မ်က္စိပြင့္ၾကဖို႔ေကာင္းပါၿပီ။ ကိုရီးယားကားေလးၾကည့္၊ ဘီယာေလးမူး၊ ေဘာပြဲေလးေလာင္း၊ ႏွစ္လံုးထီေလးထိုး၊ ကိုယ့္၀မ္းစာေလးပဲ႐ွာၿပီး ေခ်ာင္သလိုေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ တိုင္းၿပည္အပ်က္ၾကီးကိုပဲ အေမြခ်န္ခဲ့ရမွာပါ။
တိုင္းၿပည္အတြက္အေရးပါတဲ့ ဒီကိစၥေတြကို လူတိုင္းသိထားသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လမ္းေပၚထြက္ၿပီးဆႏၵၿပမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ ကိုယ့္အနားမွာ တတ္စြမ္းသမွ်တာ၀န္ယူၿပီး ေကာင္းေအာင္ၿပဳၿပင္တာ ႏိုင္ငံေရးပါပဲ။ ဒါဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၿပာခဲ့တဲ့ စကားပါ။ အလြန္အဓိပၸါယ္႐ွိပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာမွာ management, public administration, psychology စတဲ့ အဆင့္ၿမင့္ပညာရပ္ေတြမွာ ဒီအေတြးအေခၚေတြကို အေလးထားသင္ၾကားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးေတြေရာ မသိသင့္ဘူးလား။
--
We need justice, peace and equity. Are you part of the problem or part of the solution?
Serious Thinking
2009/9/27 ရက္စြဲနဲ႔ စာဖတ္သူတဦးရဲ႕ အၾကံၿပဳခ်က္ကို အေၿခၿပဳၿပီးေဆြးေႏြးတင္ၿပလိုက္ပါတယ္။ အမည္နဲ႔ email လိပ္စာကိုေတာ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားပါတယ္။
စာဖတ္သူတဦးထံမွ အၾကံၿပဳစာ
"ကၽြန္ေတာ္တို့ တုိင္းျပည္မွာ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ Scientists ေတြ၊ ရူပေဗဒပညာရွင္ေတြ ပိုလိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဆရာ၀န္ေတြသာျဖစ္ခ်င္တဲ့သူမ်ားေနတာေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာပါ။ စာေတာ္ရင္ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရမယ္ ဆုိတဲ့ အယူအဆမွားႀကီးကလည္းလူတိုင္မွာရွိေနတာေတာ့မေကာင္းဘူးဗ်ာ။ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ပညာရွင္ေတြေပၚထြက္လာႀကပါေစဗ်ာ။
ဒီလို ေမးေတြပို့မဲ့အစား လူေတြကို ပညာေပးနုိင္တဲ့ေမးလ္ မ်ိဳးပို့ႀကပါလား။"
Serious Thinking မွ ၿပန္ၾကားခ်က္
အၾကံေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ပညာေပးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ၿမန္မာၿပည္သူအမ်ားစုအက်ိဳး႐ွိမယ့္ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးပို႔သင့္တယ္ဆိုတာ အၾကံေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ၾကိဳးစားၿပီးတင္ၿပသြားပါ့မယ္။ အခ်ိန္အခက္အခဲေၾကာင့္ လူနည္းစုဘဲ အက်ိဳး႐ွိမယ့္ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာမ်ိဳးကိုေတာ့ မတင္ၿပႏိုင္တာ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။
လူၾကီးမင္းရဲ႕ ယူဆခ်က္ၿဖစ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ ဆုိတာကို အားလံုးက သေဘာတူၾကမွာပါ။ စာေတာ္သူတိုင္းဆရာ၀န္သာၿဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆကိုလဲ လူၾကီးမင္းလိုဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕လဲလက္မခံပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီၿပႆနာႏွစ္ခုစလံုးရဲ႕ အရင္းအၿမစ္ကိုေတာ့ တူးဆြၾကည့္ဖို႕လိုပါၿပီ။ ၿပီးရင္လဲ တိုင္းၿပည္အတြက္ ၀ိုင္း၀န္းအေၿဖ႐ွာၾကဖို႕ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ တိုင္းၿပည္ေကာင္းမွ အားလံုးသာတူညီမွ်ေကာင္းစားၾကမွာပါ။ လြယ္ကူတဲ့အေၿဖမ႐ွိဘူး ဆိုတာေတာ့ ၾကိဳေၿပာထားပါရေစ။
ၿမန္မာၿပည္မွာ ဒီလုိပညာ႐ွင္ေတြ မ႐ွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ထူးခၽြန္တဲ့ ၿမန္မာၿပည္ဖြား ပညာ႐ွင္ေတြ ႏိုင္ငံတကာမွာ ၿပန္႕က်ဲေနပါတယ္။ အေမရိကန္ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ CDC ဓါတ္ခြဲခန္း, ဆြစ္ဇလန္ ဂ်ီနီဗာက WHO ကမ ၻာ႔က်န္းမာေရးအဖြဲ႕ခ်ဴပ္၊ ကုလသမဂၢ႐ုံးခ်ဳပ္၊ ကမ ၻေက်ာ္တကၠသိုလ္ၾကီးေတြမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ၿမန္မာပညာ႐ွင္ေတြ။ .... အာ႐ွ၊ ဥေရာပ၊ အေမရိက၊ ၾသစေၾတးလ် တိုက္ၾကီးေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံေပါင္းစံုမွာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ့ ၿမန္မာ ႐ူပေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ ဓါတုေဗဒပညာ႐ွင္ေတြ၊ သိပၸံပညာ႐ွင္ေတြ၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ။ သူတို႕ထဲမွာ အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အ႐ြယ္ ကေန မေန႔တေန႔က ေက်ာင္းဆင္းခဲ့တဲ့ ပညာ႐ွင္အထိေတြ႕ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္သူတို႔ၿပည္ပထြက္လာၾကတာလဲ။ တိုင္းၿပည္ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ ပစ္စလက္ခတ္ မစြပ္စြဲလိုက္ပါနဲ႔။ တိုင္းၿပည္ကခ်စ္တာကို မခံရလို႔ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္။
တခ်ိဳ႕က ပညာကို အာဏာေလာက္၊ ဥစၥာေလာက္ တန္ဖိုးထားမခံရဘူး။ ဆရာ၀န္တေယာက္၊ အင္ဂ်င္နီယာတေယာက္၊ စီးပြားေရးပညာ႐ွင္တေယာက္၊ သိပၸံပညာ႐ွင္တေယာက္ဟာ ၿမန္မာၿပည္မွာ ထိုက္တန္တဲ့ ခ်ီးၿမွင့္မႈ၊ ေလးစားမႈ၊ တန္ဖိုးထားမႈ ရဖို႔ခဲယဥ္းေနပါၿပီ။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းကအစ အရပ္ထဲကသာမန္လူအဆံုး ပညာ႐ွင္ေတြကို အက်င့္ပ်က္လာဘ္စား (corrupt) တဲ့ စစ္ဗိုလ္တေယာက္ေလာက္၊ အေကာက္ခြန္၀န္ထမ္းေလာက္၊ ဓါတ္ဆီဆိုင္၀န္ထမ္းေလာက္ အထင္မၾကီးၾကေတာ့ဘူး။ လူအမ်ားက ေငြနဲ႔ အာဏာကိုပဲ ၾကည့္ၿပီးခ်ီးမြမ္းအားက်ေနၾကတာ ၀မ္းနည္းစရာအၿဖစ္မွန္ပါ။
ပညာမတတ္တဲ့ လူလည္ဖ်ံက် ၀ိသမသမားေတြက တုိက္ေဆာက္ကားစီး ဘီယာေသာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ တသက္လံုးၾကိဳးစားလာရတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြက ဘတ္စ္ကားတိုးစီးေနရတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆရာ၀န္ေလးေတြဆို အစိုးရေပးတဲ့ တလ ၈၀၀၀၀ နဲ႔ မေလာက္လို႕ ညေနဘက္မွာ ေဆးခန္းကို ေၿပးၿပီးေငြ႐ွာေနရတယ္။ လုပ္သက္ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္႐ွိတဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးတဦးရဲ႕လခဟာ မေန႕ကေက်ာင္းဆင္းတဲ့ စစ္တိုက္စရာမလိုတဲ့ ဗိုလ္တေယာက္ရဲ႕ လခထက္နည္းပါတယ္။ တၿခားအခြင့္အေရးေတြကလည္း အၿပတ္အသတ္ကြာပါတယ္။ ဒါတင္ပဲလား။ မၿပီးေသးပါဘူး။
လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ၾကည့္ပါ။ အေတြ႕အၾကံဳရင့္ ပညာ႐ွင္ေတြက ေအာက္ပိုင္းရာထူး၊ ဒီပညာေတြကို လံုးေစ့ပတ္ေစ့နားမလည္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ေတြက ထိပ္ပိုင္းေနရာေတြမွာ ။ ဒီပညာ႐ွင္ေတြရဲ႕ အတတ္ပညာကိုလည္း အသံုးခ်ဖို႕ စီမံကိန္းေတြက မ႐ွိ။ စီးပြားေရးစီမံခန္႔ခြဲမႈညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ တိုင္းၿပည္စီးပြားေရးကလဲ အ႐ွိန္အဟုန္နဲ႔ တရစပ္ထိုးက်ေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ပညာ႐ွင္ေတြအတြက္ ထိုက္တန္တဲ့ အလုပ္အကိုင္ေတြကမ႐ွိ။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ ပညာ႐ွင္ေတြလိုအပ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ပထမၿပႆနာရဲ႕အရင္းအၿမစ္ကို ၿမင္ႏိုင္ေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္။
လူၾကီးမင္းရဲ႕ ဒုတိယအခ်က္ကို ဆက္ေဆြးေႏြးပါမယ္။
စာေတာ္တဲ့သူေတြကို မိဘေတြက ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပဲ ၿဖစ္ေစခ်င္ေနၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ။ အေၿဖက ႐ိုး႐ိုးေလးပါ။ လူေတြဟာ မိမိဘ၀တိုးတက္ၿဖစ္ထြန္းခ်င္လို႔ အပင္ပန္းခံ၊ ေငြကုန္အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ပညာသင္ၾကတာပါ။ ၾကိဳးစားမႈအတြက္ ဆုလာဘ္ (Incentives) ကို လူတိုင္းလိုခ်င္ၾကပါတယ္။ ဆရာ၀န္အင္ဂ်င္နီယာပညာရပ္ေတြနဲ႔ ၿပည္တြင္းမွာ အေၿခအေနမေကာင္းရင္ၿပည္ပမွာ အလုပ္႐ွာရလြယ္တယ္၊ ၀င္ေငြေကာင္းတယ္။
သင္ၾကားေရးစနစ္ကို လည္းၾကည့္ပါဦး။ လူၾကီးမင္းေၿပာတဲ့ ရူပေဗဒ၊ ဓါတုေဗဒ၊ သိပၸံပညာရပ္ေတြကို စာ႐ြက္ေပၚမွာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းသင္ဖို႔ အေၿခအေနမ႐ွိေတာ့ပါဘူး။ ဓါတ္ခြဲခန္းေခၚတဲ့ Laboratory ဆိုတာအေ၀းၾကီးမွာက်န္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ပို႕ခ်မယ့္ဆရာအမ်ားစုလည္း ဘ၀ေ႐ွ႕ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံၿခားထြက္ကုန္ၾကပါၿပီ။ ေ႐ွ႕ကပညာ႐ွင္ေတြ ႐ုန္းကန္ေနရတာကို ၿမင္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြက ပညာတတ္ခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား၊ အက်င့္ပ်က္ လာဘ္စားခ်င္စိတ္ေပၚလာမလား ...... စဥ္းစားလို႕ရပါတယ္။
အရည္အခ်င္း႐ွိတဲ့ ပညာ႐ွင္ေတြေပၚလာေစခ်င္ရင္ သူတို႔အတြက္ ေကာင္းမြန္သင့္ေတာ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း (rewarding environment) ဖန္တီးဖို႔လိုပါတယ္။ ပန္းမ႐ွိတဲ့ ကႏ ၱာရမွာ လိပ္ၿပာလာနားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
တိုင္းၿပည္မွာ စနစ္က အၾကီးအက်ယ္မွားေနၿပီး၊ အမ်ားစုက အမွားကို နားမလည္တာဟာ အဓိကၿပႆနာပါ။ ၿဖစ္သင့္တာကို သိၾကၿပီး ကိုယ့္အနီးအနား၀န္းက်င္ကို ၿပဳၿပင္ခ်င္စိတ္ေလးေပၚလာေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီ mail ေတြ အပင္ပန္းခံၿပီး အႏ ၱရာယ္ၾကားက ၿဖန္႔ေ၀ေနတာပါ။ ဒါဟာလဲ ပညာေပးတာပါပဲ။ ဒီအတြက္ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ ဘာအခြင့္အေရးမွ မရပါဘူး။ ကိုယ့္ၿပည္သူေတြကို အၿမင္က်ယ္ေစခ်င္လို႔၊ တိုးတက္ေစခ်င္လို႔ပါ။ ၿမန္မာေတြ မ်က္စိပြင့္ၾကဖို႔ေကာင္းပါၿပီ။ ကိုရီးယားကားေလးၾကည့္၊ ဘီယာေလးမူး၊ ေဘာပြဲေလးေလာင္း၊ ႏွစ္လံုးထီေလးထိုး၊ ကိုယ့္၀မ္းစာေလးပဲ႐ွာၿပီး ေခ်ာင္သလိုေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ တိုင္းၿပည္အပ်က္ၾကီးကိုပဲ အေမြခ်န္ခဲ့ရမွာပါ။
တိုင္းၿပည္အတြက္အေရးပါတဲ့ ဒီကိစၥေတြကို လူတိုင္းသိထားသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ လမ္းေပၚထြက္ၿပီးဆႏၵၿပမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္းအတြက္ ကိုယ့္အနားမွာ တတ္စြမ္းသမွ်တာ၀န္ယူၿပီး ေကာင္းေအာင္ၿပဳၿပင္တာ ႏိုင္ငံေရးပါပဲ။ ဒါဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၿပာခဲ့တဲ့ စကားပါ။ အလြန္အဓိပၸါယ္႐ွိပါတယ္။
ႏိုင္ငံတကာမွာ management, public administration, psychology စတဲ့ အဆင့္ၿမင့္ပညာရပ္ေတြမွာ ဒီအေတြးအေခၚေတြကို အေလးထားသင္ၾကားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လူမ်ိဳးေတြေရာ မသိသင့္ဘူးလား။
--
We need justice, peace and equity. Are you part of the problem or part of the solution?
Serious Thinking
Friday, March 19, 2010
MEANINGFUL PRESENTS
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ေအာင္ျမင္ေအာင္ဆုေတာင္းေပးေနမယ္
စကၠဴႀကိဳးၾကာရုပ္တစ္ေထာင္ (boy to girl)
စကၠဴႀကိဳးၾကာရုပ္တစ္ေထာင္ (boy to girl)
စကၠဴေရာင္စံုၾကယ္ပြင့္တစ္ေထာင္ (girl to boy)
စကၠဴႀကိဳးၾကာရုပ္တစ္ေထာင္ (boy to girl)
စကၠဴႀကိဳးၾကာရုပ္တစ္ေထာင္ (boy to girl)
စကၠဴေရာင္စံုၾကယ္ပြင့္တစ္ေထာင္ (girl to boy)
ၿပီးေအာင္ဖတ္ၾကည့္ေစလိုပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာရဲ့တရားအေၾကာင္းပါ။။ တရားကိုယုံၾကည္ျခင္းအေၾကာင္းပါ။ တစုံတခု ရႏိုင္လိမ့္မည္ထင္ပါသည္။
ေမး ။ ။ Wanna —ကြၽန္ေတာ္ေမးခြန္းေလး
နည္းနည္းေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္…အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနျဖင့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ
တြင္ယံုၾကည္ျခင္းမရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အပယ္သြားႏိုင္ပါသလား။ သို႕မဟုတ္..
အျခားဘာသာ၀င္မ်ားသည္ နဂိုကတည္းက ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ကို
ယံုၾကည္ျခင္းမရွိသျဖင့္ … မယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင္ျဖစ္ေပၚေသာ အကိ်ဳးကို
ခံစားရျခင္း မရွိႏိုင္ ပါသလား။
ေျဖ ။ ။ ဗုဒၶဘာသာကို ကမၻာက Religion လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဘာသာေတြနဲ႔
မေရာေထြးလိုက္ပါနဲ႔ ။ Religion ဆိုတာက ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ျခင္းနဲ႔
ဆုေတာင္းျခင္းကို အေျခခံပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာက က်င္႔စဥ္ဆိုတာပါေနတယ္။
ဘယ္သူက်င္႔က်င္႔ က်င္႔တာနဲ႔ ထူးျခားေစတဲ႔ ဓမၼတရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ဘုရားရွင္ကို ဖူးရရံု ၊ နဲ႔ ဘုရားရွင္ကို ယံုၾကည္ေနရံုနဲ႔
အပယ္လြတ္မယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္ျပဳတဲ႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ၊ အကုသိုလ္
မေကာင္းမႈေတြ က သာ ကိုယ္႔ကို ဆံုးျဖတ္ေပးပါလိမ္႔မယ္။ ဘုရားနဲ႔
ညီအကိုလဲေတာ္ ၊ ေယာက္ဖလဲျဖစ္ ၊ ဘုရားကို သက္ရွိထင္ရွားဖူးေတြ႔ရတဲ႔ ေဒ၀ဒတ္
အ၀ီစိ က်ရတာ ၊ ပုထုဇဥ္ေတြထဲမွာ ဘုရားရွင္ကို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္သူ ၾကည္ညိဳ
တဲ႔ အရာမွာ အျမတ္ဆံုးပါလို႔ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ခ်ီးက်ဴးရတဲ႔ အဇာတသတ္
သူျပဳတဲ႔ ပိတုကာရက ကံေၾကာင္႔ အပယ္ ေလာကႏၲရိတ္ငရဲက်ရတာေတြ ဟာ သာဓကေတြ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ျဖစ္၊ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အစၥလာမ္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ လူၾကီးျဖစ္ျဖစ္၊
ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ငရုတ္သီးစားရင္ စပ္မွာပဲ ၊ သၾကားစားရင္ ခ်ိဳမွာပါပဲ ။
ဒိလိုပဲ ကုသိုလ္လုပ္ရင္ ေကာင္းမႈအက်ိဳးခံစားရမယ္။ အကုသိုလ္လုပ္ရင္ေတာ႔
မေကာင္းမႈအက်ိဳးခံရမွာပါပဲ ။ ဒီေတာ႔ ေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ ၊
မေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းလင္းေဟာေျပာမႈမွာ ဗုဒၶဘာသာက
အရမ္းကို စနစ္က်တယ္။
သီတဂူဆရာေတာ္ ကို အေမရိကန္က ပေရာဖက္ဆာၾကီးတစ္ဦးက တရားပြဲအျပီးမွာ
အခန္းထဲပင္႔ ၊ တံခါးကို ပိတ္ျပီး ေမးတာ ဒီေမးခြန္းပဲ ။ ေကာင္းမႈဆိုတာ
ဘာလဲ ။ မေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ တဲ႔ ။ သူ႔ကို ဒါေတာင္မသိဘူးလားလို႔
ဗုဒၶဘာသာေတြက ေလွာင္မွာဆိုးလို႔ တံခါးပိတ္ျပီးေမးရတာပါတဲ႔ ။
ေကာင္းမႈဆိုတာ ဗုဒၶအလိုအရ ပုညၾကိယာ၀တၴဳ (၁၀)ပါး ၊ မေကာင္းမႈကေတာ႔
ဒုစရိုက္(၁၀)ပါးပဲေပါ႔ ။
ဒီေတာ႔ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳခရးီေတြမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျပီးမွာ
တရားက်င္႔စဥ္ေတြ သင္ေပးမယ္လို႔လဲ မရွိပါဘူး။ World Buddhist Summit
(၂၀၀၅) အျပီးမွာ အီရန္က မြတ္စလင္ေတြ သင္ခိုငး္တုန္းကလဲ စစ္ကိုင္းမွာ
သင္ေပးတာပါပဲ ။ စိတ္ရဲ႔ စစ္မွန္တဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုခ်င္ရင္
ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္က်င္႔လို႔ ရပါတယ္။
ဗုဒၶ ဆိုတာကို ဆံုးမသူ (ဆရာ) အျဖစ္သာ နားလည္ရပါတယ္။ တန္ခိုးရွင္ ၊
ဖန္ဆင္းရွင္ဆိုတာနဲ႔ ကြာပါတယ္ ။ သူက ဒုကၡအားလံုးတကယ္ခ်ဳပ္တာဟာ
နိဗၺာန္ျဖစ္တယ္၊ ဒီနိဗၺာန္ကို အသက္ရွင္လ်က္မွာပဲ လက္ေတြ႔ေရာက္ေအာင္ဘယ္လို
သြားလို႔ ရတယ္ဆိုတာကို ေျပာျပတယ္ ။ သြားခ်င္သူေတြ အတြက္ မဂၢင္ေဖာင္ဆိုတဲ႔
လမ္းစဥ္(၈)ပါးခ်မွတ္ေပးတယ္ ။ ျပီးေတာ႔ သြားတဲ႔ ခရီးမွာ ဒီေကြ႔မွာ
အတားအဆီးကို ဒီလိုေက်ာ္ပါ ၊ ဟိုေကြ႔မွာ ဟိုလိုေက်ာ္ပါ စသည္
စနစ္တက်သင္ၾကားေပးတယ္။ လက္ရွိဘ၀မွာတင္ နိဗၺာန္ဆိုတာကို ျမင္ရေအာင္
က်င္႔ႏိုင္ၾကတယ္။ ဒီေတာ႔ မဂၢင္ေဖာင္ ကို ေပးႏိုင္တဲ႔ ဗုဒၶရဲ႔ ပညာ ရယ္၊
အက်င္႔သီလပိုင္းရယ္ကို ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ေလးစားၾကတယ္။ ဒီေတာ႔ သူ႔ကို
ကိုးကြယ္ၾကတယ္။ ဒီမဂၢင္ေဖာင္ကို စီးျပီး သြားရာမွာ ေလွာ္ခတ္ဖို႔၊
အတားအဆီးေတြမွာ ဗုဒၶေျပာသလို ေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ကေတာ႔ မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ
ဆိုတာပါပဲ ။
ဒါေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ ဆိုတာတစ္ခု အေရးပါေနတယ္။
ဘုရားသခင္ကို ယံုၾကည္ယံုနဲ႔ ကိစၥျပီးျပီလို႔ လက္ခံသူေတြအတြက္ ဒီ အခ်က္က
ရႈပ္သြားေစတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ဗုဒၶဘုရားရွင္ကို မယံုၾကည္ဘဲ က်င္႔ရင္လဲ
နည္းမွန္ေအာင္လိုက္က်င္႔လို႔ကေတာ႔ တရားထူးကို ရႏိုင္ပါတယ္။ သႏိၵ႒ိေကာ ၊
ဧဟိိပသိေကာ စတဲ႔ တရားဂုဏ္ေတာ္မ်ားက ဒီအခ်က္ကို သက္ေသျပဳပါတယ္။
အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ မာအတ္ ဘုရားေက်ာင္းက ေရွးေဟာင္းခရစ္ယာန္ၾကီးေတြဟာ
သမထက်င္႔စဥ္ေတြကို သီဟိုရ္ကေနသင္ျပီး က်င္႔ၾကတယ္။
ေလလံုအိမ္ေတြမွာေတာင္ေနျပီး သမာဓိေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတယ္။
အေတာ္ဆံုး ဖာသာၾကီးေတြ ကမၻာ(၄၀) အထိ ေရွ႔ ၊ေနာက္ ဘ၀ေတြကို
ျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္ၾကတယ္။ သူတို႔ ကမၻာစပံ ု ၊ ပ်က္ပံု
ေတြ႔၇တယ္။ သိရတယ္။ကမၻာစျဖစ္လာေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ဖန္ဆင္းရႈင္ ဘုရားသခင္ကို
ရွာမေတြ႔ေၾကာင္႔ေတာ႔ ၀န္ခံရတယ္။ ( The Supreme Science of The BUddha by
Egerton C. Baptist) ဒီစာအုပ္မွာ ပါပါတယ္။သူတို႔ ကမၻာ(၄၀) ကို
ေက်ာ္ျပီးျမင္ခ်င္ၾကတယ္။ မရဘူး။ သီဟိုရ္မွာ ျပန္သြားေမးတယ္။
သီဟိုရ္ဆရာေတာ္ေတြက အေထာက္အထားနဲ႔ ရွွင္းျပရတယ္။ ကိေလသာမကင္းလို႔ပါတဲ႔ ။
သူတို႔ ရတဲ႔ အဘိဥာဥ္ဟာ အရွင္အႏုရုဒၶါ ရဟႏၲာမျဖစ္ခင္ရတဲ႔
စြမ္းအားျဖစ္ေနျပီေနာ္ ။ သိပ္ေတာ္ၾကတယ္ ။ ဒီမွာၾကည္႔ရင္ ဘုရားရွင္
မရွိေတာ႔ ေပမယ္႔ သူေဟာခဲ႔ သင္ၾကားခဲ႔တာေတြကို ဗုဒၶဘာသာမ၀င္ပဲ က်င္႔လဲ
ရတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေနတယ္။
ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာေတြက ဒါန ၊ သီလ ၊ ဘာ၀နာ ဒီလို အစဥ္နဲ႔ လုပ္တယ္။
အေနာက္ႏိုင္ငံသားေတြက ဘာ၀နာ ၊သီလ ၊ ဒါန နဲ႔ လုပ္တယ္။ ဘာ၀နာလုပ္ၾကည္႔တယ္
သေဘာက်ျပီးမွ ဗုဒၶဘာသာကို ၀င္တယ္။ သီလေဆာက္တည္တယ္။ လွဴတာကို ေနာက္ဆံုးမွ
လုပ္တယ္။ ဖားေအာက္ေတာရမွာ တရားက်င္႔သြားတဲ႔ အေမရိကန္ ေက်ာင္းသားဆိုရင္
ဗုဒၶဘာသာမ၀င္ပါဘူး။ ေက်ာင္းမွာေနျပီး သမထေတြ လုပ္တယ္ နတ္၊ျဗဟၼာ
၊ျပိတၲာေတြကို သူ႔ဟာသူျမင္ရေအာင္ ၾကိဳးစားက်င္႔တယ္။ စ်ာန္ သမာပတ္ကို
ေကာင္းေကာင္းႏိုင္ျပီ၊ (၃၁)ဘံုကို လက္ခံႏိုင္ျပီးမွ ဘာသာေျပာင္းပါတယ္။
ဒီေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာဟာ ယံုၾကည္တယ္ဆိုတာနဲ႔မျပီးပါဘူး။ က်င္႔မွ ရတယ္။ က်င္႔ရင္
ဘယ္သူမဆို ရႏိုင္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ကို လုပ္ရင္ အားလံုး ေကာင္းမႈ စံစားရမယ္။
အကုသိုလ္ကို လုပ္ရင္ အားလံုး မေကာင္းမႈ ခံစားရမယ္။ ကံ နဲ႔ ကံ၏ အက်ိဳး ၊
ကံ နဲ႔ ၀ဋ္ေတြကို ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေၾကာင္း ကိုလဲ ေတာ္ေတာ္
ေရးထားျပီးသားမို႔ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ ။
နည္းနည္းေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္…အျခားဘာသာ၀င္မ်ား အေနျဖင့္ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ
တြင္ယံုၾကည္ျခင္းမရွိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ အပယ္သြားႏိုင္ပါသလား။ သို႕မဟုတ္..
အျခားဘာသာ၀င္မ်ားသည္ နဂိုကတည္းက ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ကို
ယံုၾကည္ျခင္းမရွိသျဖင့္ … မယံုၾကည္ျခင္းေၾကာင္ျဖစ္ေပၚေသာ အကိ်ဳးကို
ခံစားရျခင္း မရွိႏိုင္ ပါသလား။
ေျဖ ။ ။ ဗုဒၶဘာသာကို ကမၻာက Religion လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဘာသာေတြနဲ႔
မေရာေထြးလိုက္ပါနဲ႔ ။ Religion ဆိုတာက ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ျခင္းနဲ႔
ဆုေတာင္းျခင္းကို အေျခခံပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာက က်င္႔စဥ္ဆိုတာပါေနတယ္။
ဘယ္သူက်င္႔က်င္႔ က်င္႔တာနဲ႔ ထူးျခားေစတဲ႔ ဓမၼတရားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင္႔ ဘုရားရွင္ကို ဖူးရရံု ၊ နဲ႔ ဘုရားရွင္ကို ယံုၾကည္ေနရံုနဲ႔
အပယ္လြတ္မယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္ျပဳတဲ႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ၊ အကုသိုလ္
မေကာင္းမႈေတြ က သာ ကိုယ္႔ကို ဆံုးျဖတ္ေပးပါလိမ္႔မယ္။ ဘုရားနဲ႔
ညီအကိုလဲေတာ္ ၊ ေယာက္ဖလဲျဖစ္ ၊ ဘုရားကို သက္ရွိထင္ရွားဖူးေတြ႔ရတဲ႔ ေဒ၀ဒတ္
အ၀ီစိ က်ရတာ ၊ ပုထုဇဥ္ေတြထဲမွာ ဘုရားရွင္ကို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္သူ ၾကည္ညိဳ
တဲ႔ အရာမွာ အျမတ္ဆံုးပါလို႔ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ခ်ီးက်ဴးရတဲ႔ အဇာတသတ္
သူျပဳတဲ႔ ပိတုကာရက ကံေၾကာင္႔ အပယ္ ေလာကႏၲရိတ္ငရဲက်ရတာေတြ ဟာ သာဓကေတြ
ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ျဖစ္၊ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ အစၥလာမ္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ လူၾကီးျဖစ္ျဖစ္၊
ကေလးျဖစ္ျဖစ္ ငရုတ္သီးစားရင္ စပ္မွာပဲ ၊ သၾကားစားရင္ ခ်ိဳမွာပါပဲ ။
ဒိလိုပဲ ကုသိုလ္လုပ္ရင္ ေကာင္းမႈအက်ိဳးခံစားရမယ္။ အကုသိုလ္လုပ္ရင္ေတာ႔
မေကာင္းမႈအက်ိဳးခံရမွာပါပဲ ။ ဒီေတာ႔ ေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ ၊
မေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာရွင္းလင္းေဟာေျပာမႈမွာ ဗုဒၶဘာသာက
အရမ္းကို စနစ္က်တယ္။
သီတဂူဆရာေတာ္ ကို အေမရိကန္က ပေရာဖက္ဆာၾကီးတစ္ဦးက တရားပြဲအျပီးမွာ
အခန္းထဲပင္႔ ၊ တံခါးကို ပိတ္ျပီး ေမးတာ ဒီေမးခြန္းပဲ ။ ေကာင္းမႈဆိုတာ
ဘာလဲ ။ မေကာင္းမႈဆိုတာဘာလဲ တဲ႔ ။ သူ႔ကို ဒါေတာင္မသိဘူးလားလို႔
ဗုဒၶဘာသာေတြက ေလွာင္မွာဆိုးလို႔ တံခါးပိတ္ျပီးေမးရတာပါတဲ႔ ။
ေကာင္းမႈဆိုတာ ဗုဒၶအလိုအရ ပုညၾကိယာ၀တၴဳ (၁၀)ပါး ၊ မေကာင္းမႈကေတာ႔
ဒုစရိုက္(၁၀)ပါးပဲေပါ႔ ။
ဒီေတာ႔ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳခရးီေတြမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျပီးမွာ
တရားက်င္႔စဥ္ေတြ သင္ေပးမယ္လို႔လဲ မရွိပါဘူး။ World Buddhist Summit
(၂၀၀၅) အျပီးမွာ အီရန္က မြတ္စလင္ေတြ သင္ခိုငး္တုန္းကလဲ စစ္ကိုင္းမွာ
သင္ေပးတာပါပဲ ။ စိတ္ရဲ႔ စစ္မွန္တဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို လိုခ်င္ရင္
ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္က်င္႔လို႔ ရပါတယ္။
ဗုဒၶ ဆိုတာကို ဆံုးမသူ (ဆရာ) အျဖစ္သာ နားလည္ရပါတယ္။ တန္ခိုးရွင္ ၊
ဖန္ဆင္းရွင္ဆိုတာနဲ႔ ကြာပါတယ္ ။ သူက ဒုကၡအားလံုးတကယ္ခ်ဳပ္တာဟာ
နိဗၺာန္ျဖစ္တယ္၊ ဒီနိဗၺာန္ကို အသက္ရွင္လ်က္မွာပဲ လက္ေတြ႔ေရာက္ေအာင္ဘယ္လို
သြားလို႔ ရတယ္ဆိုတာကို ေျပာျပတယ္ ။ သြားခ်င္သူေတြ အတြက္ မဂၢင္ေဖာင္ဆိုတဲ႔
လမ္းစဥ္(၈)ပါးခ်မွတ္ေပးတယ္ ။ ျပီးေတာ႔ သြားတဲ႔ ခရီးမွာ ဒီေကြ႔မွာ
အတားအဆီးကို ဒီလိုေက်ာ္ပါ ၊ ဟိုေကြ႔မွာ ဟိုလိုေက်ာ္ပါ စသည္
စနစ္တက်သင္ၾကားေပးတယ္။ လက္ရွိဘ၀မွာတင္ နိဗၺာန္ဆိုတာကို ျမင္ရေအာင္
က်င္႔ႏိုင္ၾကတယ္။ ဒီေတာ႔ မဂၢင္ေဖာင္ ကို ေပးႏိုင္တဲ႔ ဗုဒၶရဲ႔ ပညာ ရယ္၊
အက်င္႔သီလပိုင္းရယ္ကို ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ေလးစားၾကတယ္။ ဒီေတာ႔ သူ႔ကို
ကိုးကြယ္ၾကတယ္။ ဒီမဂၢင္ေဖာင္ကို စီးျပီး သြားရာမွာ ေလွာ္ခတ္ဖို႔၊
အတားအဆီးေတြမွာ ဗုဒၶေျပာသလို ေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ကေတာ႔ မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ
ဆိုတာပါပဲ ။
ဒါေၾကာင္႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ မိမိကိုယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ ဆိုတာတစ္ခု အေရးပါေနတယ္။
ဘုရားသခင္ကို ယံုၾကည္ယံုနဲ႔ ကိစၥျပီးျပီလို႔ လက္ခံသူေတြအတြက္ ဒီ အခ်က္က
ရႈပ္သြားေစတယ္။
ေနာက္တစ္ခု ဗုဒၶဘုရားရွင္ကို မယံုၾကည္ဘဲ က်င္႔ရင္လဲ
နည္းမွန္ေအာင္လိုက္က်င္႔လို႔ကေတာ႔ တရားထူးကို ရႏိုင္ပါတယ္။ သႏိၵ႒ိေကာ ၊
ဧဟိိပသိေကာ စတဲ႔ တရားဂုဏ္ေတာ္မ်ားက ဒီအခ်က္ကို သက္ေသျပဳပါတယ္။
အီဂ်စ္ႏိုင္ငံ မာအတ္ ဘုရားေက်ာင္းက ေရွးေဟာင္းခရစ္ယာန္ၾကီးေတြဟာ
သမထက်င္႔စဥ္ေတြကို သီဟိုရ္ကေနသင္ျပီး က်င္႔ၾကတယ္။
ေလလံုအိမ္ေတြမွာေတာင္ေနျပီး သမာဓိေကာင္းေကာင္းရေအာင္ ၾကိဳးစားၾကတယ္။
အေတာ္ဆံုး ဖာသာၾကီးေတြ ကမၻာ(၄၀) အထိ ေရွ႔ ၊ေနာက္ ဘ၀ေတြကို
ျမင္ႏိုင္ေၾကာင္း သက္ေသျပႏိုင္ၾကတယ္။ သူတို႔ ကမၻာစပံ ု ၊ ပ်က္ပံု
ေတြ႔၇တယ္။ သိရတယ္။ကမၻာစျဖစ္လာေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ ဖန္ဆင္းရႈင္ ဘုရားသခင္ကို
ရွာမေတြ႔ေၾကာင္႔ေတာ႔ ၀န္ခံရတယ္။ ( The Supreme Science of The BUddha by
Egerton C. Baptist) ဒီစာအုပ္မွာ ပါပါတယ္။သူတို႔ ကမၻာ(၄၀) ကို
ေက်ာ္ျပီးျမင္ခ်င္ၾကတယ္။ မရဘူး။ သီဟိုရ္မွာ ျပန္သြားေမးတယ္။
သီဟိုရ္ဆရာေတာ္ေတြက အေထာက္အထားနဲ႔ ရွွင္းျပရတယ္။ ကိေလသာမကင္းလို႔ပါတဲ႔ ။
သူတို႔ ရတဲ႔ အဘိဥာဥ္ဟာ အရွင္အႏုရုဒၶါ ရဟႏၲာမျဖစ္ခင္ရတဲ႔
စြမ္းအားျဖစ္ေနျပီေနာ္ ။ သိပ္ေတာ္ၾကတယ္ ။ ဒီမွာၾကည္႔ရင္ ဘုရားရွင္
မရွိေတာ႔ ေပမယ္႔ သူေဟာခဲ႔ သင္ၾကားခဲ႔တာေတြကို ဗုဒၶဘာသာမ၀င္ပဲ က်င္႔လဲ
ရတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေနတယ္။
ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာေတြက ဒါန ၊ သီလ ၊ ဘာ၀နာ ဒီလို အစဥ္နဲ႔ လုပ္တယ္။
အေနာက္ႏိုင္ငံသားေတြက ဘာ၀နာ ၊သီလ ၊ ဒါန နဲ႔ လုပ္တယ္။ ဘာ၀နာလုပ္ၾကည္႔တယ္
သေဘာက်ျပီးမွ ဗုဒၶဘာသာကို ၀င္တယ္။ သီလေဆာက္တည္တယ္။ လွဴတာကို ေနာက္ဆံုးမွ
လုပ္တယ္။ ဖားေအာက္ေတာရမွာ တရားက်င္႔သြားတဲ႔ အေမရိကန္ ေက်ာင္းသားဆိုရင္
ဗုဒၶဘာသာမ၀င္ပါဘူး။ ေက်ာင္းမွာေနျပီး သမထေတြ လုပ္တယ္ နတ္၊ျဗဟၼာ
၊ျပိတၲာေတြကို သူ႔ဟာသူျမင္ရေအာင္ ၾကိဳးစားက်င္႔တယ္။ စ်ာန္ သမာပတ္ကို
ေကာင္းေကာင္းႏိုင္ျပီ၊ (၃၁)ဘံုကို လက္ခံႏိုင္ျပီးမွ ဘာသာေျပာင္းပါတယ္။
ဒီေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာဟာ ယံုၾကည္တယ္ဆိုတာနဲ႔မျပီးပါဘူး။ က်င္႔မွ ရတယ္။ က်င္႔ရင္
ဘယ္သူမဆို ရႏိုင္ပါတယ္။ ကုသိုလ္ကို လုပ္ရင္ အားလံုး ေကာင္းမႈ စံစားရမယ္။
အကုသိုလ္ကို လုပ္ရင္ အားလံုး မေကာင္းမႈ ခံစားရမယ္။ ကံ နဲ႔ ကံ၏ အက်ိဳး ၊
ကံ နဲ႔ ၀ဋ္ေတြကို ဘယ္သူမွ မလြန္ဆန္ႏိုင္ေၾကာင္း ကိုလဲ ေတာ္ေတာ္
ေရးထားျပီးသားမို႔ ေက်နပ္မယ္ထင္ပါတယ္ ။
လက္အိတ္
လူေခ်ာေလးတစ္ေယာက္မွာ ခ်စ္စခင္စ ၾကင္နာစရည္းစား
အသစ္စက္စက္ေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။
သူ႕အသည္းေလး ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္…ဘာလက္ေဆာင္ေပးရင္ေကာင္းမလဲလို႕
အသည္းအသန္စဥ္းစားရပါေတာ့တယ္။
သူ႕အခ်စ္လည္း ေပၚလြင္ရမယ္။
သူမအတြက္လည္း အသံုး၀င္ရမယ္။
အမွတ္တရနဲ႕ ဂႏၶ၀င္လည္း ေျမာက္ရမယ္ေပါ့။
ေစ်းႀကီးတာလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
ေနာက္ဆံုးအေကာင္းစား လက္အိတ္ျဖဴျဖဴေလးတစ္စံု
၀ယ္ဖို႕ၾကည္ႏူးစြာဆံုးျဖတ္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
မိန္းမအသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းဆိုင္ကို သြားမွာမို႕ ခ်စ္သူရဲ႕ညီမေလးလည္းပါလာတယ္၊
ဆယ္ေက်ာ္သက္ လွလွေလးပါပဲ။
ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ သူကလက္အိတ္အျဖဴေလးတစ္စံု ၀ယ္တယ္။
ခ်စ္သူ႕ညီမေလးက ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ (ပင္တီ) တစ္ထည္၀ယ္တယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ထုပ္ပိုးေပးတဲ့အေရာင္းစာေရးမ အမွားေၾကာင့္ ခ်စ္သူ႕ညီမက
လက္အိတ္ရသြားတယ္။
သူလည္း ဖြင့္စစ္ေဆးမေနဘဲ (ပင္တီ) ပါဆယ္ထုတ္နဲ႕ စာတစ္ေစာင္ ေရးၿပီးစာတိုက္က
ပို႕လိုက္တယ္။
စာကေတာ့…
အသည္းေလး
ကိုယ္ဘာလို႕ ဒီလက္ေဆာင္ကို ေရြးခ်ယ္ရသလဲဆိုေတာ့ မင္းနဲ႕ကိုယ္ ညေနခင္းေတြ
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့ အခါ မင္း၀တ္ေလ့၀တ္ထ မရွိဘူးဆိုတာ ကိုယ္သတိျပဳမိလို႕ပဲ။
ကိုယ္က ႏွိပ္ၾကယ္သီးပါတာ ၀ယ္ဦးမလို႕ပဲ။
မင့္ညီမက ခၽြတ္လို႔စြတ္လို႕လြယ္ေအာင္ အဲ့ဒါကိုပဲ ၀ယ္ဖို႕ တိုက္တြန္းတယ္။
ဟုတ္တယ္…သူစြပ္ျပခၽြတ္ျပတယ္…လွလိုက္တာေလ။
စြတ္ရခၽြတ္ရတာလည္း လြယ္တယ္။
အေရာင္းစာေရးမကေတာင္ သူမလည္းဒါပဲ ၀တ္ေၾကာင္းနဲ႕ သူကိုယ္တိုင္
၀တ္ျပခၽြတ္ျပေသးတယ္။
အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္။ သူမက အေပအစြန္းလည္း ေရေဆးရံုနဲ႕ ေျပာင္ေၾကာင္း
အာမခံတယ္ေလ။
ဒီတစ္ခါ ကိုယ္လာရင္ မင္း၀တ္ထားတာ ျမင္ခ်င္တယ္။ ေတြ႕ရင္ေတာ့လား အထပ္ထပ္အခါခါ
နမ္းပစ္မိမွာပဲ။
ေသာၾကာေန႕မွာ ကိုယ္နမ္းဖို႕ ဆက္ဆက္၀တ္ထားေနာ္…ေနာ္…
အသည္းေလးရဲ႕
ကို
အသစ္စက္စက္ေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။
သူ႕အသည္းေလး ေမြးေန႕အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္…ဘာလက္ေဆာင္ေပးရင္ေကာင္းမလဲလို႕
အသည္းအသန္စဥ္းစားရပါေတာ့တယ္။
သူ႕အခ်စ္လည္း ေပၚလြင္ရမယ္။
သူမအတြက္လည္း အသံုး၀င္ရမယ္။
အမွတ္တရနဲ႕ ဂႏၶ၀င္လည္း ေျမာက္ရမယ္ေပါ့။
ေစ်းႀကီးတာလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
ေနာက္ဆံုးအေကာင္းစား လက္အိတ္ျဖဴျဖဴေလးတစ္စံု
၀ယ္ဖို႕ၾကည္ႏူးစြာဆံုးျဖတ္လိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
မိန္းမအသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းဆိုင္ကို သြားမွာမို႕ ခ်စ္သူရဲ႕ညီမေလးလည္းပါလာတယ္၊
ဆယ္ေက်ာ္သက္ လွလွေလးပါပဲ။
ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ သူကလက္အိတ္အျဖဴေလးတစ္စံု ၀ယ္တယ္။
ခ်စ္သူ႕ညီမေလးက ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ (ပင္တီ) တစ္ထည္၀ယ္တယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ထုပ္ပိုးေပးတဲ့အေရာင္းစာေရးမ အမွားေၾကာင့္ ခ်စ္သူ႕ညီမက
လက္အိတ္ရသြားတယ္။
သူလည္း ဖြင့္စစ္ေဆးမေနဘဲ (ပင္တီ) ပါဆယ္ထုတ္နဲ႕ စာတစ္ေစာင္ ေရးၿပီးစာတိုက္က
ပို႕လိုက္တယ္။
စာကေတာ့…
အသည္းေလး
ကိုယ္ဘာလို႕ ဒီလက္ေဆာင္ကို ေရြးခ်ယ္ရသလဲဆိုေတာ့ မင္းနဲ႕ကိုယ္ ညေနခင္းေတြ
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့ အခါ မင္း၀တ္ေလ့၀တ္ထ မရွိဘူးဆိုတာ ကိုယ္သတိျပဳမိလို႕ပဲ။
ကိုယ္က ႏွိပ္ၾကယ္သီးပါတာ ၀ယ္ဦးမလို႕ပဲ။
မင့္ညီမက ခၽြတ္လို႔စြတ္လို႕လြယ္ေအာင္ အဲ့ဒါကိုပဲ ၀ယ္ဖို႕ တိုက္တြန္းတယ္။
ဟုတ္တယ္…သူစြပ္ျပခၽြတ္ျပတယ္…လွလိုက္တာေလ။
စြတ္ရခၽြတ္ရတာလည္း လြယ္တယ္။
အေရာင္းစာေရးမကေတာင္ သူမလည္းဒါပဲ ၀တ္ေၾကာင္းနဲ႕ သူကိုယ္တိုင္
၀တ္ျပခၽြတ္ျပေသးတယ္။
အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္။ သူမက အေပအစြန္းလည္း ေရေဆးရံုနဲ႕ ေျပာင္ေၾကာင္း
အာမခံတယ္ေလ။
ဒီတစ္ခါ ကိုယ္လာရင္ မင္း၀တ္ထားတာ ျမင္ခ်င္တယ္။ ေတြ႕ရင္ေတာ့လား အထပ္ထပ္အခါခါ
နမ္းပစ္မိမွာပဲ။
ေသာၾကာေန႕မွာ ကိုယ္နမ္းဖို႕ ဆက္ဆက္၀တ္ထားေနာ္…ေနာ္…
အသည္းေလးရဲ႕
ကို
တကယ္ခြင့္လြတ္တာလား
လွ်ပ္စစ္မီးကို တီထြင္တဲ့ အက္ဒီဆင္က သူ႔ရဲ့လက္ေထာက္အကူနဲ႔ မီးသီးကို တီထြင္ေနတယ္… ေမာပန္းစြာ ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ကိုင္ၿပီးေနာက္ ေအာင္ျမင္သြားခဲ့တယ္..
ဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝ
အက္ဒီဆင္က တီထြင္ေအာင္ျမင္လို႔ၿပီးသြားတဲ့မီးသီးကို တျခားစမ္းသပ္ခန္းသို႔ သူ႔ရဲ့ တပည့္လက္ေထာက္ကို သယ္ေဆာင္ခိုင္းတယ္။ တပည့္က ေသခ်ာဂ႐ုစိုက္စြာ တလွမ္းခ်င္း ေလွခါးေပၚတက္တယ္… လက္ထဲက မီးသီးေလးကို ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔သယ္တယ္။ ဂ႐ုစိုက္ေလ စိတ္ေတြကပိုလုပ္႐ွားၿပီး ေလွခါးေပၚေရာက္ခါနီးမွာ မီးသီးက်ကြဲသြားတယ္…
နနနနနနနနနနနနနနနနန
အက္ဒီဆင္ အပစ္မတင္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ရက္အနည္းငယ္ၾကာ ျပန္တီထြင္ၿပီး ရလာတဲ့ မီးသီးကို သူ႔ရဲ့တပည့္ကိုပဲ ျပန္ယူခိုင္းတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တပည့္က ေခ်ာေမာစြာသယ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။
ငငငငငငငငငငငငငငငငငငင
ဒါကိုၾကည့္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္က ခြင့္လြတ္ရင္ရၿပီေလ ဘာလို႔ ေနာက္တစ္ခါထပ္ယူခိုင္းတာလဲ ထပ္ၿပီးက်ကြဲသြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ ေမးတယ္။
အက္ဒီဆင္က “ ခြင့္လြတ္တယ္ဆိုတာ ပါးစပ္ကပဲေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး။ အခြင့္အေရးေပးရတာ”
ေရးသားသူ-novemberpearl (ႏို၀င္ဘာပုလဲ)
ဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝဝ
အက္ဒီဆင္က တီထြင္ေအာင္ျမင္လို႔ၿပီးသြားတဲ့မီးသီးကို တျခားစမ္းသပ္ခန္းသို႔ သူ႔ရဲ့ တပည့္လက္ေထာက္ကို သယ္ေဆာင္ခိုင္းတယ္။ တပည့္က ေသခ်ာဂ႐ုစိုက္စြာ တလွမ္းခ်င္း ေလွခါးေပၚတက္တယ္… လက္ထဲက မီးသီးေလးကို ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔သယ္တယ္။ ဂ႐ုစိုက္ေလ စိတ္ေတြကပိုလုပ္႐ွားၿပီး ေလွခါးေပၚေရာက္ခါနီးမွာ မီးသီးက်ကြဲသြားတယ္…
နနနနနနနနနနနနနနနနန
အက္ဒီဆင္ အပစ္မတင္ခဲ့ဘူး။ ေနာက္ရက္အနည္းငယ္ၾကာ ျပန္တီထြင္ၿပီး ရလာတဲ့ မီးသီးကို သူ႔ရဲ့တပည့္ကိုပဲ ျပန္ယူခိုင္းတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တပည့္က ေခ်ာေမာစြာသယ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့တယ္။
ငငငငငငငငငငငငငငငငငငင
ဒါကိုၾကည့္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္က ခြင့္လြတ္ရင္ရၿပီေလ ဘာလို႔ ေနာက္တစ္ခါထပ္ယူခိုင္းတာလဲ ထပ္ၿပီးက်ကြဲသြားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲလို႔ ေမးတယ္။
အက္ဒီဆင္က “ ခြင့္လြတ္တယ္ဆိုတာ ပါးစပ္ကပဲေျပာလို႔ရတာမဟုတ္ဘူး။ အခြင့္အေရးေပးရတာ”
ေရးသားသူ-novemberpearl (ႏို၀င္ဘာပုလဲ)
ၿပသနာ ေၿဖရွင္းပံု(Problem Solving)
ၿပသနာ ေၿဖရွင္းပံု(Problem Solving)ႏွစ္မ်ဳိးရွိတယ္
တစ္မ်ဳိးက "ၿပသနာကို အဓိကထားတဲ ့နည္း(Problem Oriented Method)"ပါ။
ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ့ . . . . .။
"အေၿဖကို အဓိက ထားတဲ ့နည္း(Solution-Oriented Method)"ပါ။
ပထမနည္းက "ၿပသနာကို အဓိကထားတဲ ့နည္း(Problem Oriented Method)"ပါ။
မိသားစုတစ္စု ရွိတယ္ဆိုပါၾကပါစို ့။
အေဖရယ္... အေမရယ္...အစ္မၿဖစ္သူရယ္၊ ေမာင္ေလးရယ္... ေပါ့။
ေမာင္ေလးၿဖစ္တဲ ့သူက အေတာ္ငယ္ေသးတယ္။လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ ဆိုပါေတာ့...။
ဟိုဟိုဒီဒီ သြားရင္း ဟိုဟာ လွမ္းကိုင္ ဒီဟာလွမ္းဆြဲ လုပ္ရင္း...
ၿဗဳန္းဆို . . . ေရအိုးစင္က ဖန္ခြက္ကို လွမ္းဆြဲ လိုက္မိတယ္။
"ခြမ္း"ခနဲ ၿမည္ၿပီး ၾကမ္းေပၚမွာ ဖန္ခြက္ အကြဲအေၾက အစအနေတြ ေဖြးသြားေရာ။
အစ္မ ၿဖစ္တဲ ့သူက ကမန္းကတန္း ေၿပးလာၿပီး သူ ့ေမာင္ေလးရဲ ့ ေက်ာၿပင္ကို
" ၿဗန္း" " ၿဗန္း" နဲ ့ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ စိတ္ရွိလက္ရွိ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။
ဒီေလာက္ေဆာ့ရပါ့မလား... ေပါ့ေလ။
ေၿပာလဲ ေၿပာ ၊ ရိုက္လဲ ရိုက္နဲ ့...။ကေလးငိုသံ ကေတာ့ ၾကြက္ၾကြက္ညံေရာ...။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေမလုပ္တဲ့သူက လက္လွမ္းမွီရာ သနပ္ခါးတံုးနဲ
့ သူ ့သမီးကို လွမ္းပစ္လိုက္တယ္...။"ကေလးကို ရိုက္မေနနဲ ့... ညည္းကို က အသံုးမက်တာ။
ဖန္ခြက္ကို ကေလးမမွီတဲ ့ ေနရာမွာထားပါလုိ ့ငါ ဘယ္ႏွစ္ခါ ေၿပာရမလဲ။ စည္းကမ္း မရွိတဲ ့ဟာမ"
သမီး ကလည္း ခြန္းတံု ့မခံဘူး။ အေမကို ကက္ကက္လန္ ၿပန္ရန္ေတြ ့တယ္။
ဆူၾက၊ ရိုက္ၾကနဲ ့ ငရဲပြက္ေနတုန္း...အေဖၿဖစ္တဲ ့သူက မိန္းမကို အၿပစ္တင္ၿပန္ေရာ...
"ကေလးေတြက ဘာသိမွာတုန္း ။နင္က အဲသည္လို ကြဲတတ္မွန္းသိရင္ ဘာလို ့ဖန္ခြက္၀ယ္ေသးလဲ။
စတီးခြက္၀ယ္ပါလား နလပိန္းတံုးမရဲ ့"
"ရွင္ေပးတဲ ့ ပိုက္ဆံက ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိလို ့ စတီးခြက္ ၀ယ္ႏိုင္ရမွာလဲ...။
ပိုက္ဆံေလး ေၿခာက္ၿပားတစ္ပဲ နဲ ့ အလကား ဘာမွ သံုးမရတဲ ့ေယာက်ၤားကို ယူထားမိတာကိုး"
အဲသည္မွာတင္ လင္နဲ ့ မယာ း ထသတ္ၿပီး ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲေတာ့တာပဲ။
ကဲ...ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကေန ကၽြန္ေတာ္တို ့ ဘယ္လို အခ်က္ေတြကို
သင္ခန္းစာ ယူႏိုင္သလဲ။
ၿပသနာကို ေရွ ့တန္းတင္ ရင္းနဲ ့ ေၿဖရွင္းတဲ ့ဆီ မေရာက္ပဲ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္
အၿပစ္ေတြ တင္လိုက္ေတာ့ ၿပသနာေတြ ပိုပိုၿပီး ပြားမလားဘူးလား။
ေနာက္တစ္နည္းက ေတာ့ "အေၿဖကို အဓိက ထားတဲ ့နည္း(Solution-Oriented Method)"ပါ။
ဥပမာ ကေတာ့ ေစာေစာက မိသားစုနဲ ့တထပ္တည္းပဲ ဆိုပါေတာ့။
အေဖရယ္ ၊ အေမရယ္၊ အစ္မရယ္၊ ေမာင္ေလးငယ္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရယ္...။
ၿဖစ္ရပ္ကလဲ ေစာေစာကအတိုင္းပဲ ။ ကေလးက ဖန္ခြက္ကို လွမ္းဆြဲတယ္...၊
ဖန္ခြက္က်ၿပီးကြဲတယ္။
***(ဒီေနရာမွာ မတူညီတဲ ့ၿပသနာေၿဖရွင္းပံုကို သတိထားၿပီး ၾကည့္ရေအာင္)
အစ္မၿဖစ္တဲ့သူက ကမန္းကတန္းေၿပးသြားၿပီး...
"ဖယ္... ဖယ္...ေမာင္ေလး ဖန္ကြဲစေတြ စူးမယ္"
လို ့ေၿပာရင္း ကေလးကိုေပြ ့ခ်ီလိုက္သည္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ သူ ့အေမဘက္ကို လွည့္ၿပီး...
"ေမေမ... ေမာင္ေလးကို မရိုက္ပါနဲ ့၊ သမီး ကို္ယ္တိုင္က ဖန္ခြက္ကို အစြန္မွာ တင္ထားခဲ ့မိလို ့ပါ"
"အို ...သမီးကလဲ စိတ္မေကာင္း မၿဖစ္ပါနဲ ့၊ ဖန္ခြက္ဆိုတာ ကြဲ တတ္တဲ ့ပစၥည္းပဲ ...၊
တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္မွာ ကြဲ မွာပဲ"
ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ ့ အေမက တံၿမက္စည္းတစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲယူၿပီး ဖန္ကြဲစေတြကို လွည္းက်င္းသိမ္းဆည္းလိုက္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဖခင္ၿဖစ္တဲ ့သူက ...
"ဒီအတိုင္းဆို ကေလးအတြက္ အႏၲရာယ္ရွိတယ္အေမႀကီးေရ...
ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ တို ့ေတြ ဖန္ခြက္အစား စတီးခြက္ သံုးၾကရေအာင္၊ ေလာေလာဆယ္
ပိုက္ဆံမေလာက္ေသးရင္လဲ ပလတ္စတစ္ခြက္ပဲ ၀ယ္ၾကတာေပါ့။
အဓိက က မကြဲဖို ့၊ မရွဖို ့ပဲ မဟုတ္လား"
ကၽြန္ေတာ္တင္ၿပခ်င္တာက အဲဒါပါပဲ။
ဒီနည္းက အေၿဖကို အဓိက ထားရွာေဖြတဲ့နည္း (Solution-Oriented Method)"ပါ။
အဲဒီ အိမ္ေထာင္စု ႏွစ္ခုကို ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္ပါ။ၿပီးေတာ့....
ၿပသနာေၿဖရွင္းတဲ ့နည္း (၂) နည္းအနက္ ဘယ္နည္းကိုသံုးရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ ေတြးၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။
မင္းခိုက္စိုးစန္ ၏ ကေလးအေတြး စာအုပ္မွ . . . .
ေစတန္
(ေခတၱ-လူ ့ဘံု)
တစ္မ်ဳိးက "ၿပသနာကို အဓိကထားတဲ ့နည္း(Problem Oriented Method)"ပါ။
ေနာက္တစ္မ်ဳိးကေတာ့ . . . . .။
"အေၿဖကို အဓိက ထားတဲ ့နည္း(Solution-Oriented Method)"ပါ။
ပထမနည္းက "ၿပသနာကို အဓိကထားတဲ ့နည္း(Problem Oriented Method)"ပါ။
မိသားစုတစ္စု ရွိတယ္ဆိုပါၾကပါစို ့။
အေဖရယ္... အေမရယ္...အစ္မၿဖစ္သူရယ္၊ ေမာင္ေလးရယ္... ေပါ့။
ေမာင္ေလးၿဖစ္တဲ ့သူက အေတာ္ငယ္ေသးတယ္။လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခါစ ဆိုပါေတာ့...။
ဟိုဟိုဒီဒီ သြားရင္း ဟိုဟာ လွမ္းကိုင္ ဒီဟာလွမ္းဆြဲ လုပ္ရင္း...
ၿဗဳန္းဆို . . . ေရအိုးစင္က ဖန္ခြက္ကို လွမ္းဆြဲ လိုက္မိတယ္။
"ခြမ္း"ခနဲ ၿမည္ၿပီး ၾကမ္းေပၚမွာ ဖန္ခြက္ အကြဲအေၾက အစအနေတြ ေဖြးသြားေရာ။
အစ္မ ၿဖစ္တဲ ့သူက ကမန္းကတန္း ေၿပးလာၿပီး သူ ့ေမာင္ေလးရဲ ့ ေက်ာၿပင္ကို
" ၿဗန္း" " ၿဗန္း" နဲ ့ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ စိတ္ရွိလက္ရွိ ရိုက္ပစ္လိုက္တယ္။
ဒီေလာက္ေဆာ့ရပါ့မလား... ေပါ့ေလ။
ေၿပာလဲ ေၿပာ ၊ ရိုက္လဲ ရိုက္နဲ ့...။ကေလးငိုသံ ကေတာ့ ၾကြက္ၾကြက္ညံေရာ...။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေမလုပ္တဲ့သူက လက္လွမ္းမွီရာ သနပ္ခါးတံုးနဲ
့ သူ ့သမီးကို လွမ္းပစ္လိုက္တယ္...။"ကေလးကို ရိုက္မေနနဲ ့... ညည္းကို က အသံုးမက်တာ။
ဖန္ခြက္ကို ကေလးမမွီတဲ ့ ေနရာမွာထားပါလုိ ့ငါ ဘယ္ႏွစ္ခါ ေၿပာရမလဲ။ စည္းကမ္း မရွိတဲ ့ဟာမ"
သမီး ကလည္း ခြန္းတံု ့မခံဘူး။ အေမကို ကက္ကက္လန္ ၿပန္ရန္ေတြ ့တယ္။
ဆူၾက၊ ရိုက္ၾကနဲ ့ ငရဲပြက္ေနတုန္း...အေဖၿဖစ္တဲ ့သူက မိန္းမကို အၿပစ္တင္ၿပန္ေရာ...
"ကေလးေတြက ဘာသိမွာတုန္း ။နင္က အဲသည္လို ကြဲတတ္မွန္းသိရင္ ဘာလို ့ဖန္ခြက္၀ယ္ေသးလဲ။
စတီးခြက္၀ယ္ပါလား နလပိန္းတံုးမရဲ ့"
"ရွင္ေပးတဲ ့ ပိုက္ဆံက ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိလို ့ စတီးခြက္ ၀ယ္ႏိုင္ရမွာလဲ...။
ပိုက္ဆံေလး ေၿခာက္ၿပားတစ္ပဲ နဲ ့ အလကား ဘာမွ သံုးမရတဲ ့ေယာက်ၤားကို ယူထားမိတာကိုး"
အဲသည္မွာတင္ လင္နဲ ့ မယာ း ထသတ္ၿပီး ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲေတာ့တာပဲ။
ကဲ...ဒီအၿဖစ္အပ်က္ကေန ကၽြန္ေတာ္တို ့ ဘယ္လို အခ်က္ေတြကို
သင္ခန္းစာ ယူႏိုင္သလဲ။
ၿပသနာကို ေရွ ့တန္းတင္ ရင္းနဲ ့ ေၿဖရွင္းတဲ ့ဆီ မေရာက္ပဲ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္
အၿပစ္ေတြ တင္လိုက္ေတာ့ ၿပသနာေတြ ပိုပိုၿပီး ပြားမလားဘူးလား။
ေနာက္တစ္နည္းက ေတာ့ "အေၿဖကို အဓိက ထားတဲ ့နည္း(Solution-Oriented Method)"ပါ။
ဥပမာ ကေတာ့ ေစာေစာက မိသားစုနဲ ့တထပ္တည္းပဲ ဆိုပါေတာ့။
အေဖရယ္ ၊ အေမရယ္၊ အစ္မရယ္၊ ေမာင္ေလးငယ္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရယ္...။
ၿဖစ္ရပ္ကလဲ ေစာေစာကအတိုင္းပဲ ။ ကေလးက ဖန္ခြက္ကို လွမ္းဆြဲတယ္...၊
ဖန္ခြက္က်ၿပီးကြဲတယ္။
***(ဒီေနရာမွာ မတူညီတဲ ့ၿပသနာေၿဖရွင္းပံုကို သတိထားၿပီး ၾကည့္ရေအာင္)
အစ္မၿဖစ္တဲ့သူက ကမန္းကတန္းေၿပးသြားၿပီး...
"ဖယ္... ဖယ္...ေမာင္ေလး ဖန္ကြဲစေတြ စူးမယ္"
လို ့ေၿပာရင္း ကေလးကိုေပြ ့ခ်ီလိုက္သည္။ တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ သူ ့အေမဘက္ကို လွည့္ၿပီး...
"ေမေမ... ေမာင္ေလးကို မရိုက္ပါနဲ ့၊ သမီး ကို္ယ္တိုင္က ဖန္ခြက္ကို အစြန္မွာ တင္ထားခဲ ့မိလို ့ပါ"
"အို ...သမီးကလဲ စိတ္မေကာင္း မၿဖစ္ပါနဲ ့၊ ဖန္ခြက္ဆိုတာ ကြဲ တတ္တဲ ့ပစၥည္းပဲ ...၊
တစ္ခ်ိန္မဟုတ္ တစ္ခ်ိန္မွာ ကြဲ မွာပဲ"
ေၿပာေၿပာဆိုဆိုနဲ ့ အေမက တံၿမက္စည္းတစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲယူၿပီး ဖန္ကြဲစေတြကို လွည္းက်င္းသိမ္းဆည္းလိုက္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဖခင္ၿဖစ္တဲ ့သူက ...
"ဒီအတိုင္းဆို ကေလးအတြက္ အႏၲရာယ္ရွိတယ္အေမႀကီးေရ...
ၿဖစ္ႏိုင္ရင္ တို ့ေတြ ဖန္ခြက္အစား စတီးခြက္ သံုးၾကရေအာင္၊ ေလာေလာဆယ္
ပိုက္ဆံမေလာက္ေသးရင္လဲ ပလတ္စတစ္ခြက္ပဲ ၀ယ္ၾကတာေပါ့။
အဓိက က မကြဲဖို ့၊ မရွဖို ့ပဲ မဟုတ္လား"
ကၽြန္ေတာ္တင္ၿပခ်င္တာက အဲဒါပါပဲ။
ဒီနည္းက အေၿဖကို အဓိက ထားရွာေဖြတဲ့နည္း (Solution-Oriented Method)"ပါ။
အဲဒီ အိမ္ေထာင္စု ႏွစ္ခုကို ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္ပါ။ၿပီးေတာ့....
ၿပသနာေၿဖရွင္းတဲ ့နည္း (၂) နည္းအနက္ ဘယ္နည္းကိုသံုးရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ ေတြးၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။
မင္းခိုက္စိုးစန္ ၏ ကေလးအေတြး စာအုပ္မွ . . . .
ေစတန္
(ေခတၱ-လူ ့ဘံု)
ဟာသမ်ား
ဟာသအတိုစုေလးမ်ား..................................
(ႏွစ္ဦးသေဘာတူ)
ေမာင္ရုိးဆိုသူ လူငယ္တစ္ဦးအားမိဘမ်ားက အိမ္ေထာင္ျပဳရန္ေျပာသည္။ မိဘမ်ားသေဘာတူေနေသာမိန္းခေလး အရုပ္ဆိုးေသာလည္း အလြန္ခ်မ္းသာသည္။
ေမာင္ရုိးၾကိဳက္ေနေသာမိန္းခေလးမွာ ဆင္းရဲေသာ္လည္းေခ်ာလွ၏။
ကဲ...ေမာင္ရိုး မင္းၾကိဳက္ေနေသာမိန္းခေလးးကိုယူမလား။ ငါတို႕ေပးစားမဲ့မိန္းခေလးကိုယူမလား။
ေမာင္ရုိး ေသခ်ာစဥ္းစားျပီးမွ မိဘမ်ားကိုေျပာလိုက္သည္....
အေမတို႔သေဘာတူတဲ့မိန္းခေလးအိမ္မွာထမင္းစားေသာက္ျပီး ........သားၾကိဳက္တဲ့မိန္းခေလးအိမ္မွာအိပ္မယ္ဗ်ာ ေနာ္....
(ခိုင္းနည္းသစ္)
ေယာက်ၤားျဖစ္သူသည္ ဘာခိုင္းခိုင္းအလြန္ အပ်င္းထူသည္။ မိန္းမျဖစ္သူသည္အားလပ္ခ်ိန္တြင္ေယာက်ာၤးကိုျခံထဲဆင္းျပီး သစ္ပင္စိုက္ေစခ်င္သည္။
သို႕ေသာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ခို္င္းလို႔ရမည္မဟုတ္။တစ္ေန႔တြင္ အၾကံရကာမိန္းမျဖစ္သူက......
`ရွင္ျခံထဲဆင္းျပီးဘာမွမလုပ္ေတာ့ဘူးလား၊ေၾသာ္အင္းေလ မလုပ္ႏုိင္ရင္လဲေနပါေစ။ အသက္လည္းရလာျပီဆိုေတာ့ အဘိုးၾကီးလည္းျဖစ္ေတာ့မွာဘဲေလ´
မၾကာမီ သူ၏ေယာက်ၤားထျပီးျခံထဲဆင္း အလုပ္လုပ္ေလသည္။
(လက္ထပ္လ်င္)
အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ တစ္ေန႔လက္ထပ္ရင္ ဘယ္လိုေယာက်ၤားမ်ိဳးကိုရွာျပီး လက္ထပ္ရမည့္ အေၾကာင္းေျပာေနၾကသည္။
ပထမမိန္းမ။ ။ငါယူတဲ့ေယာက်ၤားကခ်မ္းသာတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။သေဘာေကာင္းတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။ရုပ္ေခ်ာတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။
ဒုတိယမိန္းမ။ ။အို..........ဒါဆို နင္ကေယာက်ၤား ၃ ေယာက္ေတာင္ယူမွာလား
(ၾကိဳက္ေနလို႕ပါ)
ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ခင္မ်ား ဘာလို့အဓမၼ က်င့္ရတာလဲ" တရားခံကို တရားသူၾကီးကေမးသည္..။
"သူ့ကို က်ေနာ္ၾကိဳက္လို့ပါ"ဟုတရားခံက မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ ကို လက္ႏွင့္ပိတ္ရင္းျပန္ေျဖသည္..။
"ဒီေယာက်္ားကိုေရာ ဘာျဖစ္လို့အဓမၼ က်င့္ရျပန္တာလဲ "ဟုတရားသူၾကီးကထပ္ေမးသည္..။
"သူ့ကိုက်ေနာ္ၾကိဳက္လို့ပါ "ဟုတရားခံကမ်က္လံုးႏွစ္လံုးကို လက္၀ါးျဖင့္ပိတ္ရင္းျပန္ေျဖသည္။
'ဒါနဲ့ေနပါအံုး ခင္မ်ားဘာျဖစ္လို့ မ်က္လံုးကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ့ ပိတ္ျပီးေျဖေနရတာတုန္း "
"တရားသူၾကီးမင္းကိုလည္းက်ေနာ္ၾကိဳက္ေနလို့ပါ..။"
(ေနာင္တ)
ညတစ္ည သန္းေခင္ယံအခ်ိန္တြင္ ဇနီးၿဖစ္သူတစ္ေရးႏိူးလာ၍ ေယာက္်ားၿဖစ္သူကို ရွာရာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၌ ရိွက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနသည္ကို ေတြ ့လိုက္၇ေလသည္။
ဇနီး ။ ေမာင္…ဘာၿဖစ္လို ့ငိုေနတာလဲ
က်ား ။ တို ့တေတြ သမီးရည္းစားဘ၀ခ်ိန္းေတြ တုန္းက မင္းအေဖၾကီးနဲ ့မိသြားေတာ ့မင္းအေဖၾကီးေၿပာတဲ ့စကားကို မင္းမွတ္မိေသးရဲ ့လား…။ မင္း ငါ့သမီးကို အတည္ယူမွာလား… မယူရင္ေတာ ့ေထာင္ထဲမွာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ သြားေနေပေတာ့ ဆိုတာေလ ..
ဇနီး ။ မွတ္မိသားဘဲ …အဲဒါဘာၿဖစ္လို ့လဲ
က်ား ။ ေအး….အဲဒီတုန္းက ေထာင္သာက်ခဲ ့ရင္ ဒီေန ့လြတ္ၿပီ ..အီး ဟီးဟီးဟီး …ရႊတ္..
(မထူးပါဘူး)
လမ္းတြင္ ဖိနပ္အနီတစ္ဖက္၊အနက္တစ္ဖက္မွား စီးလာေသာ ကေလးတစ္ဦးကိုေတြသျဖင့္ လူၾကီးတစ္ဦးက...
`ေဟ့ခ်ာတိတ္ မင္းဖိနပ္အနီတစ္ဖက္ ၊အနက္တစ္ဖက္ ျဖစ္ေနတယ္၊ အိမ္ျပန္လဲလိုက္အံုး´
ဟာ...အိမ္ျပန္လည္း မထူးပါဘူး ဦးဦးရာ...
`ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ`
`အိမ္မွာလည္း ဖိနပ္အနီတစ္ဖက္၊အနက္တစ္ဖက္ပါဘဲဗ်ာ.
(ညီမွ်သလိုပဲ)
အသက္၄၀ခန္႕ရွိေသာလူပ်ိဳသိုးၾကီးသည္ မိဘမ်ားအား အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟေျပာသည္။
ထိုအခါမိဘျဖစ္သူတို႕က ရုိးအေသာ သားအၾကာင္းသိသျဖင့္ ဒါဆိုေမေမတို႕က
မင္းနဲ႕ေရွ့သြားေနာက္လိုက္ညီမဲ့ အသက္၃၀ေက်ာ္မိန္းခလးတစ္ေယာက္ရွာေပးမယ္ေနာ္။
ထိုအခါလူပ်ိဳသိုးၾကီးက မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖင့္.......့္ ေမေမတို႔စကားလည္းနားေထာင္ျပီးသားျဖစ္ေအာင္ သားလိုခ်င္တာလည္းျဖစ္ေအာင္
အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္ ႏွစ္ေယာက္ယူလို႔မရဘူးလားေမေမ...
(လက္တည္႕လာလို႕ပါ)
လင္မယားႏွစ္ဦးကြာရွင္းျပတ္ဆဲမည္ဟု ရုံးေတာ္သို႔ေရာက္လာသည္။
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမအားကြာရွင္းခ်င္ပါတယ္...
တရားသူၾကီးက.....သီးမခံႏိုင္ေအာင္ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမနဲ႕လက္ထပ္ျပီးတဲ့ႏွစ္၂၀လံုးလံုးမွာ သူစိတ္တိုင္းမက်ရင္ေတြတဲ့အရာနဲ႕ေကာက္ေကာက္ေပါက္ပါတယ္။ဒါေေၾကာင့္သီးမခံႏုိင္တာပါ။
တရားသူၾကီးက....ႏွစ္၂၀လံုးသီးခံျပီးမွဘာလို႕ရုံးေတာ္ကိုလာတိုင္ရတာလဲ။
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမရဲ႕လက္ကအခုမွပိုျပီးလက္တည့္လာလို႔ပါ...
(မွီနိင္ေသးတယ္)
အမ်ိဳးသမီး၏ေနာက္သို႕လူငယ္တစ္ေယာက္ ေၿပးလိုက္လာၿပီးေၿပာသည္။
``ဒိမွာခင္ဗ်ာ၊ ဒိမွာခင္ဗ်ာ´´
အမ်ိဳးသမီး ၿပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး ေမးသည္။
``က်ြန္မကိုေခၚတာလား ဘာကိစၥလဲ´´
``ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ထီးေမ့က်န္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားလား´´
အမ်ိဳးသမီးလႈပ္လႈပ္ရွားရွား ၿဖစ္သြားသည္။
``ဟုတ္ပါရဲ႕ က်ြန္မ ထီးေမ့က်န္ခဲ့တယ္´´
``အဲဒါဆိုၿမန္ၿမန္ေၿပးလိုက္၊ကားကအခုမွ စထြက္ကာစပဲရွိေသးတယ္။´´
(သူေဌးႏွင့္ႏြား)
လူတစ္ေယာက္ကသူေဌးၾကီးတစ္ဦးထံတြင္ ႏြားတစ္ေကာင္ငွားခ်င္သည္။
သို႕ေၾကာင့္လည္းႏြားငွားရန္ သူေဌးၾကီးထံစာေရးကာ တပည့္တစ္ေယာက္ကို
ေစလႊတ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္က သူေဌးၾကီးအိမ္တြင္ သူေဌးၾကီးသည္
ဧည့္သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။ သူေဌးၾကီးကစာကိုယူလိုက္သည္။
စာမတတ္သည္ကိုရွက္သၿဖင့္ စာတတ္သေယာင္ေယာင္ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။
သူေဌးၾကီးသည္ စာရြက္ကိုၾကည့္ရင္း ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနသည္။
``ငါသိပါတယ္ကြာ´´
သူေဌးၾကီးကစာလာေပးသူကိုေၿပာလိုက္သည္။
``ေအး..ခဏၾကာရင္ ငါကိုယ္တိုင္လာခဲ့မယ္လို႕ မင္းဆရာကို ေၿပာလိုက္ပါကြာ။ဟုတ္လား´´
(မရွိရင္ပိုေကာင္းေသး)
မိန္းမျဖစ္သူသည္ေယာက်ၤား၏ ပုဆိုးအျပဲကိုခ်ဳပ္ေပးေနရင္းလွမ္းေျပာသည္။
မိန္းမ၊ ၊`ရွင္တို႕ေယာက်ၤားတြေလ က်မတို႕မိန္းမေတြမရွိရင္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရမယ္၊
မိန္းမေတြရွိေနလို႕သာရွင္တို႕ ပုဆိိုးေတြ၊ ေဘာင္းဘီ၊အက်ၤီေတြခ်ဴပ္ေပးမဲ့သူရွိတာ´
ေယာက်ၤား၊ ၊`အိုမရွိမျဖစ္ဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ငါတို႕ အဲဒီေဘာင္းဘီ၊ပုဆိုးေတြ ၀တ္ရတာလည္း မင္းတို႔မိန္းမေတြရွိေနလို႔ကြ၊မိန္းမေတြမရွိရင္ ငါတို႔ဘာမွ၀တ္စရာ
မလိုဘူးကြ´
(အပါအ၀င္၂၃ ေယာက္ေၿမာက္)
တခါက အရူးေတြကို ခုႏွစ္ထပ္ရွိတဲ့အရူးေထာင္မွာထား တယ္တဲ့ တေန႔က်ေတာ့ အရူးေတြက ေအာ္ေနၾက တယ္ " ၂၂ " ဆိုျပီးေတာ့ အဲဒါနဲ႔တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ကလည္း ထူးဆန္းတယ္ဆိုျပီး ေျမညီထပ္ကအရူးေတြကိုသြားေမးတယ္ အရူးေတြကအေပၚထပ္ကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါတဲ့ ဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္လည္း ဒုတိယထပ္ကိုတက္သြားျပီးေမးျပန္တယ္ ဒုတိယထပ္က အရူးေတြကက်ေတာ့နဲနဲအဆင့္ျမင့္လာတယ္ စာတန္းေတြဘာေတြနဲ႔ေပါ့ သူတို႔ကလည္းအေပၚကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါလို႔ေျဖျပန္တယ္ ဒါနဲ႔ထပ္တက္ျပန္တာေပါ့ တတိယထပ္က်ေတာ့ မိုက္ကရိုဖုန္းေတြဘာေတြနဲ႔ေအာ္ေနၾကတာေပါ့ သူတို႔ကလည္း အေပၚကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါလို႔ေျပာျပန္ေကာ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ထပ္ျပီးတစ္ထပ္တက္ရင္းတက္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆုံးထပ္ ခုႏွစ္လြာကိုေရာက္ေတာ့ အဲအထပ္မွာက ဂိုဏ္းစတား အရူးေတြၾကီးပဲရွိတယ္ ဒါနဲ႔ဆရာ၀န္ကထုံးစံတိုင္းေမးျပန္ေရာတဲ့ အရူးေတြကဘာမွမေျပာဘူး ျပတင္းေပါက္ကို လက္ညိဳးထိုးျပတယ္ ဆရာ၀န္ကလည္းဘာမ်ားလည္းဆိုျပီးသြားၾကည့္တာေပါ့ အဲခ်ိန္မွာအရူးေတြက ဆရာ၀န္ကိုေျခေထာက္ကေနကိုင္ျပီး ျပတင္းေပါက္ကေနပစ္ခ်လိုက္ၾကတယ္ ျပီးေတာ့
သူတို႔အားလုံးေအာ္လုိက္တာက ၂၃ ၂၃ တဲ့
(အဲ့ဒါလဲေကာင္းပါတယ္)
မိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္စကားေျပာေနၾကသည္။
ပထမ မိန္းခေလး......ငါ့မွာရည္းစားႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။တစ္ေယာက္ကခ်မ္းသာတယ္၊တစ္ေယာက္ကရုပ္ေခ်ာတယ္။ဒါဆိုဘယ္သူ႕ကိုေရြးရမလဲဟင္။
ဒုတိယမိန္းခေလး......လြယ္ပါတယ္။ရုပ္ေခ်ာတဲ့သူနဲ႕ ဆက္တြဲေနေပါ့။လက္ထပ္တဲ့ခါမွ ခ်မ္းသာတဲ့သူနဲ႕လက္ထပ္လိုက္။
(သတင္း၃ခု)
ခြဲစိတ္ကုသခံထားေသာ လူနာထံ ဆရာ၀န္ လာၾကည့္သည္။
"ခင္ဗ်ားကို သတင္းသံုးခုေၿပာစရာရွိတယ္၊ တစ္ခုက မေကာင္းတဲ ့သတင္း၊ ေနာက္တစ္ခုက ေကာင္းတဲ ့သတင္း၊ အဲ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ ့ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ မေကာင္းတဲ ့သတင္းက စေၿပာမယ္၊ မၿဖတ္ရမဲ ့ခင္မ်ားေၿခေထာက္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့မွားၿဖတ္မိတယ္၊
ေကာင္းတဲ ့သတင္းကေတာ ့ၿဖတ္ရမယ္ ့ေၿခေထာက္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့ထပ္ၿဖတ္ေပးမယ္…. အဲ …..
အေကာင္းဆံုး သတင္းကေတာ ့ ေဘးခန္းက လူနာက ခင္းဗ်ားရဲ ့ ရွဴးဖိနပ္ကို သူ၀ယ္မယ္တဲ ့"
(အထီးအမခြဲၿခားနည္း)
"ေမေမ၊ ကၽြန္ေတာ္ ယင္ငါးေကာင္ကို သတ္လိုက္တယ္၊ ႏွစ္ေကာင္က အထီး၊ သံုးေကာင္က အမ" ဟု ငါးႏွစ္သား လူငယ္ေလးက သူ႕မိခင္ကိုေျပာလိုက္သည္။
"ဟုတ္လား၊ ဒါနဲ႕သားက ယင္ေကာင္ အထီးနဲ႕ အမ ဘယ္လိုခြဲသလဲကဲြ႕။"
"ေအာ္…ဒါလား ႏွစ္ေကာင္က ဘီယာပုလင္းေပၚမွာ၊ သံုးေကာင္က ၾကည့္မွန္ေပၚမွာ နားေနၾကတာေလ"
(ေကာင္းပါတယ္)
ေမာင္ခ်စ္။ ။ ငါေသသြားခဲ့ရင္ မင္း ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာလား?
ဇနီးျဖစ္သူ။ ။ ဟင့္အင္း... ကၽြန္မညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာ။ ဒါနဲ႔ ရွင္ေကာ ကၽြန္မ ေသသြားရင္ ေနာက္ အိမ္ေထာင္ ျပဳမွာလား?
ေမာင္ခ်စ္။ ။ ဟင့္အင္း... ငါလဲ မင္းလိုပဲ မင္းညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာေပါ့။
(ႏွစ္ဦးသေဘာတူ)
ေမာင္ရုိးဆိုသူ လူငယ္တစ္ဦးအားမိဘမ်ားက အိမ္ေထာင္ျပဳရန္ေျပာသည္။ မိဘမ်ားသေဘာတူေနေသာမိန္းခေလး အရုပ္ဆိုးေသာလည္း အလြန္ခ်မ္းသာသည္။
ေမာင္ရုိးၾကိဳက္ေနေသာမိန္းခေလးမွာ ဆင္းရဲေသာ္လည္းေခ်ာလွ၏။
ကဲ...ေမာင္ရိုး မင္းၾကိဳက္ေနေသာမိန္းခေလးးကိုယူမလား။ ငါတို႕ေပးစားမဲ့မိန္းခေလးကိုယူမလား။
ေမာင္ရုိး ေသခ်ာစဥ္းစားျပီးမွ မိဘမ်ားကိုေျပာလိုက္သည္....
အေမတို႔သေဘာတူတဲ့မိန္းခေလးအိမ္မွာထမင္းစားေသာက္ျပီး ........သားၾကိဳက္တဲ့မိန္းခေလးအိမ္မွာအိပ္မယ္ဗ်ာ ေနာ္....
(ခိုင္းနည္းသစ္)
ေယာက်ၤားျဖစ္သူသည္ ဘာခိုင္းခိုင္းအလြန္ အပ်င္းထူသည္။ မိန္းမျဖစ္သူသည္အားလပ္ခ်ိန္တြင္ေယာက်ာၤးကိုျခံထဲဆင္းျပီး သစ္ပင္စိုက္ေစခ်င္သည္။
သို႕ေသာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ခို္င္းလို႔ရမည္မဟုတ္။တစ္ေန႔တြင္ အၾကံရကာမိန္းမျဖစ္သူက......
`ရွင္ျခံထဲဆင္းျပီးဘာမွမလုပ္ေတာ့ဘူးလား၊ေၾသာ္အင္းေလ မလုပ္ႏုိင္ရင္လဲေနပါေစ။ အသက္လည္းရလာျပီဆိုေတာ့ အဘိုးၾကီးလည္းျဖစ္ေတာ့မွာဘဲေလ´
မၾကာမီ သူ၏ေယာက်ၤားထျပီးျခံထဲဆင္း အလုပ္လုပ္ေလသည္။
(လက္ထပ္လ်င္)
အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ တစ္ေန႔လက္ထပ္ရင္ ဘယ္လိုေယာက်ၤားမ်ိဳးကိုရွာျပီး လက္ထပ္ရမည့္ အေၾကာင္းေျပာေနၾကသည္။
ပထမမိန္းမ။ ။ငါယူတဲ့ေယာက်ၤားကခ်မ္းသာတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။သေဘာေကာင္းတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။ရုပ္ေခ်ာတဲ့သူျဖစ္ရမယ္။
ဒုတိယမိန္းမ။ ။အို..........ဒါဆို နင္ကေယာက်ၤား ၃ ေယာက္ေတာင္ယူမွာလား
(ၾကိဳက္ေနလို႕ပါ)
ဒီအမ်ိဳးသမီးကို ခင္မ်ား ဘာလို့အဓမၼ က်င့္ရတာလဲ" တရားခံကို တရားသူၾကီးကေမးသည္..။
"သူ့ကို က်ေနာ္ၾကိဳက္လို့ပါ"ဟုတရားခံက မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ ကို လက္ႏွင့္ပိတ္ရင္းျပန္ေျဖသည္..။
"ဒီေယာက်္ားကိုေရာ ဘာျဖစ္လို့အဓမၼ က်င့္ရျပန္တာလဲ "ဟုတရားသူၾကီးကထပ္ေမးသည္..။
"သူ့ကိုက်ေနာ္ၾကိဳက္လို့ပါ "ဟုတရားခံကမ်က္လံုးႏွစ္လံုးကို လက္၀ါးျဖင့္ပိတ္ရင္းျပန္ေျဖသည္။
'ဒါနဲ့ေနပါအံုး ခင္မ်ားဘာျဖစ္လို့ မ်က္လံုးကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ့ ပိတ္ျပီးေျဖေနရတာတုန္း "
"တရားသူၾကီးမင္းကိုလည္းက်ေနာ္ၾကိဳက္ေနလို့ပါ..။"
(ေနာင္တ)
ညတစ္ည သန္းေခင္ယံအခ်ိန္တြင္ ဇနီးၿဖစ္သူတစ္ေရးႏိူးလာ၍ ေယာက္်ားၿဖစ္သူကို ရွာရာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ၌ ရိွက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနသည္ကို ေတြ ့လိုက္၇ေလသည္။
ဇနီး ။ ေမာင္…ဘာၿဖစ္လို ့ငိုေနတာလဲ
က်ား ။ တို ့တေတြ သမီးရည္းစားဘ၀ခ်ိန္းေတြ တုန္းက မင္းအေဖၾကီးနဲ ့မိသြားေတာ ့မင္းအေဖၾကီးေၿပာတဲ ့စကားကို မင္းမွတ္မိေသးရဲ ့လား…။ မင္း ငါ့သမီးကို အတည္ယူမွာလား… မယူရင္ေတာ ့ေထာင္ထဲမွာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ သြားေနေပေတာ့ ဆိုတာေလ ..
ဇနီး ။ မွတ္မိသားဘဲ …အဲဒါဘာၿဖစ္လို ့လဲ
က်ား ။ ေအး….အဲဒီတုန္းက ေထာင္သာက်ခဲ ့ရင္ ဒီေန ့လြတ္ၿပီ ..အီး ဟီးဟီးဟီး …ရႊတ္..
(မထူးပါဘူး)
လမ္းတြင္ ဖိနပ္အနီတစ္ဖက္၊အနက္တစ္ဖက္မွား စီးလာေသာ ကေလးတစ္ဦးကိုေတြသျဖင့္ လူၾကီးတစ္ဦးက...
`ေဟ့ခ်ာတိတ္ မင္းဖိနပ္အနီတစ္ဖက္ ၊အနက္တစ္ဖက္ ျဖစ္ေနတယ္၊ အိမ္ျပန္လဲလိုက္အံုး´
ဟာ...အိမ္ျပန္လည္း မထူးပါဘူး ဦးဦးရာ...
`ဘာျဖစ္လို႔လဲကြ`
`အိမ္မွာလည္း ဖိနပ္အနီတစ္ဖက္၊အနက္တစ္ဖက္ပါဘဲဗ်ာ.
(ညီမွ်သလိုပဲ)
အသက္၄၀ခန္႕ရွိေသာလူပ်ိဳသိုးၾကီးသည္ မိဘမ်ားအား အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ေၾကာင္း ဖြင့္ဟေျပာသည္။
ထိုအခါမိဘျဖစ္သူတို႕က ရုိးအေသာ သားအၾကာင္းသိသျဖင့္ ဒါဆိုေမေမတို႕က
မင္းနဲ႕ေရွ့သြားေနာက္လိုက္ညီမဲ့ အသက္၃၀ေက်ာ္မိန္းခလးတစ္ေယာက္ရွာေပးမယ္ေနာ္။
ထိုအခါလူပ်ိဳသိုးၾကီးက မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖင့္.......့္ ေမေမတို႔စကားလည္းနားေထာင္ျပီးသားျဖစ္ေအာင္ သားလိုခ်င္တာလည္းျဖစ္ေအာင္
အသက္၁၆ႏွစ္အရြယ္ ႏွစ္ေယာက္ယူလို႔မရဘူးလားေမေမ...
(လက္တည္႕လာလို႕ပါ)
လင္မယားႏွစ္ဦးကြာရွင္းျပတ္ဆဲမည္ဟု ရုံးေတာ္သို႔ေရာက္လာသည္။
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမအားကြာရွင္းခ်င္ပါတယ္...
တရားသူၾကီးက.....သီးမခံႏိုင္ေအာင္ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမနဲ႕လက္ထပ္ျပီးတဲ့ႏွစ္၂၀လံုးလံုးမွာ သူစိတ္တိုင္းမက်ရင္ေတြတဲ့အရာနဲ႕ေကာက္ေကာက္ေပါက္ပါတယ္။ဒါေေၾကာင့္သီးမခံႏုိင္တာပါ။
တရားသူၾကီးက....ႏွစ္၂၀လံုးသီးခံျပီးမွဘာလို႕ရုံးေတာ္ကိုလာတိုင္ရတာလဲ။
ေယာက်ၤားျဖစ္သူက...ဒီမိန္းမရဲ႕လက္ကအခုမွပိုျပီးလက္တည့္လာလို႔ပါ...
(မွီနိင္ေသးတယ္)
အမ်ိဳးသမီး၏ေနာက္သို႕လူငယ္တစ္ေယာက္ ေၿပးလိုက္လာၿပီးေၿပာသည္။
``ဒိမွာခင္ဗ်ာ၊ ဒိမွာခင္ဗ်ာ´´
အမ်ိဳးသမီး ၿပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး ေမးသည္။
``က်ြန္မကိုေခၚတာလား ဘာကိစၥလဲ´´
``ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ ထီးေမ့က်န္ခဲ့တာ ခင္ဗ်ားလား´´
အမ်ိဳးသမီးလႈပ္လႈပ္ရွားရွား ၿဖစ္သြားသည္။
``ဟုတ္ပါရဲ႕ က်ြန္မ ထီးေမ့က်န္ခဲ့တယ္´´
``အဲဒါဆိုၿမန္ၿမန္ေၿပးလိုက္၊ကားကအခုမွ စထြက္ကာစပဲရွိေသးတယ္။´´
(သူေဌးႏွင့္ႏြား)
လူတစ္ေယာက္ကသူေဌးၾကီးတစ္ဦးထံတြင္ ႏြားတစ္ေကာင္ငွားခ်င္သည္။
သို႕ေၾကာင့္လည္းႏြားငွားရန္ သူေဌးၾကီးထံစာေရးကာ တပည့္တစ္ေယာက္ကို
ေစလႊတ္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္က သူေဌးၾကီးအိမ္တြင္ သူေဌးၾကီးသည္
ဧည့္သည္တစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႕ေနခ်ိန္ၿဖစ္သည္။ သူေဌးၾကီးကစာကိုယူလိုက္သည္။
စာမတတ္သည္ကိုရွက္သၿဖင့္ စာတတ္သေယာင္ေယာင္ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။
သူေဌးၾကီးသည္ စာရြက္ကိုၾကည့္ရင္း ေခါင္းကို တဆတ္ဆတ္ညိတ္ေနသည္။
``ငါသိပါတယ္ကြာ´´
သူေဌးၾကီးကစာလာေပးသူကိုေၿပာလိုက္သည္။
``ေအး..ခဏၾကာရင္ ငါကိုယ္တိုင္လာခဲ့မယ္လို႕ မင္းဆရာကို ေၿပာလိုက္ပါကြာ။ဟုတ္လား´´
(မရွိရင္ပိုေကာင္းေသး)
မိန္းမျဖစ္သူသည္ေယာက်ၤား၏ ပုဆိုးအျပဲကိုခ်ဳပ္ေပးေနရင္းလွမ္းေျပာသည္။
မိန္းမ၊ ၊`ရွင္တို႕ေယာက်ၤားတြေလ က်မတို႕မိန္းမေတြမရွိရင္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္ရမယ္၊
မိန္းမေတြရွိေနလို႕သာရွင္တို႕ ပုဆိိုးေတြ၊ ေဘာင္းဘီ၊အက်ၤီေတြခ်ဴပ္ေပးမဲ့သူရွိတာ´
ေယာက်ၤား၊ ၊`အိုမရွိမျဖစ္ဟုတ္ပါဘူးကြာ၊ငါတို႕ အဲဒီေဘာင္းဘီ၊ပုဆိုးေတြ ၀တ္ရတာလည္း မင္းတို႔မိန္းမေတြရွိေနလို႔ကြ၊မိန္းမေတြမရွိရင္ ငါတို႔ဘာမွ၀တ္စရာ
မလိုဘူးကြ´
(အပါအ၀င္၂၃ ေယာက္ေၿမာက္)
တခါက အရူးေတြကို ခုႏွစ္ထပ္ရွိတဲ့အရူးေထာင္မွာထား တယ္တဲ့ တေန႔က်ေတာ့ အရူးေတြက ေအာ္ေနၾက တယ္ " ၂၂ " ဆိုျပီးေတာ့ အဲဒါနဲ႔တာ၀န္က်ဆရာ၀န္ကလည္း ထူးဆန္းတယ္ဆိုျပီး ေျမညီထပ္ကအရူးေတြကိုသြားေမးတယ္ အရူးေတြကအေပၚထပ္ကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါတဲ့ ဒါနဲ႔ ဆရာ၀န္လည္း ဒုတိယထပ္ကိုတက္သြားျပီးေမးျပန္တယ္ ဒုတိယထပ္က အရူးေတြကက်ေတာ့နဲနဲအဆင့္ျမင့္လာတယ္ စာတန္းေတြဘာေတြနဲ႔ေပါ့ သူတို႔ကလည္းအေပၚကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါလို႔ေျဖျပန္တယ္ ဒါနဲ႔ထပ္တက္ျပန္တာေပါ့ တတိယထပ္က်ေတာ့ မိုက္ကရိုဖုန္းေတြဘာေတြနဲ႔ေအာ္ေနၾကတာေပါ့ သူတို႔ကလည္း အေပၚကေအာ္လို႔ေအာ္ရတာပါလို႔ေျပာျပန္ေကာ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ထပ္ျပီးတစ္ထပ္တက္ရင္းတက္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆုံးထပ္ ခုႏွစ္လြာကိုေရာက္ေတာ့ အဲအထပ္မွာက ဂိုဏ္းစတား အရူးေတြၾကီးပဲရွိတယ္ ဒါနဲ႔ဆရာ၀န္ကထုံးစံတိုင္းေမးျပန္ေရာတဲ့ အရူးေတြကဘာမွမေျပာဘူး ျပတင္းေပါက္ကို လက္ညိဳးထိုးျပတယ္ ဆရာ၀န္ကလည္းဘာမ်ားလည္းဆိုျပီးသြားၾကည့္တာေပါ့ အဲခ်ိန္မွာအရူးေတြက ဆရာ၀န္ကိုေျခေထာက္ကေနကိုင္ျပီး ျပတင္းေပါက္ကေနပစ္ခ်လိုက္ၾကတယ္ ျပီးေတာ့
သူတို႔အားလုံးေအာ္လုိက္တာက ၂၃ ၂၃ တဲ့
(အဲ့ဒါလဲေကာင္းပါတယ္)
မိန္းခေလးႏွစ္ေယာက္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္စကားေျပာေနၾကသည္။
ပထမ မိန္းခေလး......ငါ့မွာရည္းစားႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။တစ္ေယာက္ကခ်မ္းသာတယ္၊တစ္ေယာက္ကရုပ္ေခ်ာတယ္။ဒါဆိုဘယ္သူ႕ကိုေရြးရမလဲဟင္။
ဒုတိယမိန္းခေလး......လြယ္ပါတယ္။ရုပ္ေခ်ာတဲ့သူနဲ႕ ဆက္တြဲေနေပါ့။လက္ထပ္တဲ့ခါမွ ခ်မ္းသာတဲ့သူနဲ႕လက္ထပ္လိုက္။
(သတင္း၃ခု)
ခြဲစိတ္ကုသခံထားေသာ လူနာထံ ဆရာ၀န္ လာၾကည့္သည္။
"ခင္ဗ်ားကို သတင္းသံုးခုေၿပာစရာရွိတယ္၊ တစ္ခုက မေကာင္းတဲ ့သတင္း၊ ေနာက္တစ္ခုက ေကာင္းတဲ ့သတင္း၊ အဲ ေနာက္ဆံုးတစ္ခုကေတာ ့ အေကာင္းဆံုးပဲ၊ မေကာင္းတဲ ့သတင္းက စေၿပာမယ္၊ မၿဖတ္ရမဲ ့ခင္မ်ားေၿခေထာက္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့မွားၿဖတ္မိတယ္၊
ေကာင္းတဲ ့သတင္းကေတာ ့ၿဖတ္ရမယ္ ့ေၿခေထာက္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့ထပ္ၿဖတ္ေပးမယ္…. အဲ …..
အေကာင္းဆံုး သတင္းကေတာ ့ ေဘးခန္းက လူနာက ခင္းဗ်ားရဲ ့ ရွဴးဖိနပ္ကို သူ၀ယ္မယ္တဲ ့"
(အထီးအမခြဲၿခားနည္း)
"ေမေမ၊ ကၽြန္ေတာ္ ယင္ငါးေကာင္ကို သတ္လိုက္တယ္၊ ႏွစ္ေကာင္က အထီး၊ သံုးေကာင္က အမ" ဟု ငါးႏွစ္သား လူငယ္ေလးက သူ႕မိခင္ကိုေျပာလိုက္သည္။
"ဟုတ္လား၊ ဒါနဲ႕သားက ယင္ေကာင္ အထီးနဲ႕ အမ ဘယ္လိုခြဲသလဲကဲြ႕။"
"ေအာ္…ဒါလား ႏွစ္ေကာင္က ဘီယာပုလင္းေပၚမွာ၊ သံုးေကာင္က ၾကည့္မွန္ေပၚမွာ နားေနၾကတာေလ"
(ေကာင္းပါတယ္)
ေမာင္ခ်စ္။ ။ ငါေသသြားခဲ့ရင္ မင္း ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာလား?
ဇနီးျဖစ္သူ။ ။ ဟင့္အင္း... ကၽြန္မညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာ။ ဒါနဲ႔ ရွင္ေကာ ကၽြန္မ ေသသြားရင္ ေနာက္ အိမ္ေထာင္ ျပဳမွာလား?
ေမာင္ခ်စ္။ ။ ဟင့္အင္း... ငါလဲ မင္းလိုပဲ မင္းညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာေပါ့။
Thursday, March 18, 2010
ဘဝ အခြင့္အေရး
တစ္ခါတုန္းက လူတစ္ေယာက္ဟာ တစ္ညမွာ နတ္မင္းႀကီးတစ္ပါးနဲ႔ ႀကံဳခဲ့တယ္။ နတ္မင္းႀကီးက လူငယ္ကို အေျပာင္းအလဲတစ္ခု သူ႔ကိုယ္ေပၚက်ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ သူ႔မွာသူေဌးျဖစ္ႏိုင္တဲ့၊ ရာထူးအရွိန္အဝါေတြ ႀကီးျမင့္ႏိုင္တဲ့၊ လွပတဲ့ဇနီးတစ္ဦး ပိုင္ဆုိင္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေၾကာင္း ေျပာခဲ့တယ္။
လူငယ္က နတ္မင္းႀကီးေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ထူးျခားတာေတြ သူ႔အေပၚက်ေရာက္မယ့္ေန႔ကို ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္လရာသီေတြသာ ေျပာင္းသြားတယ္။ သူ႔ဘဝဘာမွ မထူးျခားခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို တစ္ေယာက္တည္း တစ္သက္လံုး ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ရတယ္။
ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ နတ္မင္းႀကီးနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ျပန္တယ္။ နတ္မင္းႀကီးကိုေတြ႔တာနဲ႔ သူက "နတ္မင္းႀကီး.... အရွင္ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သူေဌးျဖစ္မယ္ဆို၊ ရာထူးႀကီးႀကီးမားမားနဲ႔ ဇနီးေခ်ာေခ်ာရမယ္ဆို အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေနခဲ့တာ ဘာမွလည္းမရခဲ့ဘူး" လို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီအခါ နတ္မင္းႀကီးက "အသင္ကို သူေဌးျဖစ္ႏိုင္တဲ့၊ ရာထူးရႏိုင္၊ ဇနီးေခ်ာေခ်ာရႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေပးမယ္လို႔ပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားက ဒီအခြင့္အေရးေတြကို လက္လြတ္ခဲ့တယ္" လို႔ ေျပာေတာ့ လူငယ္က "အရွင္နတ္မင္းေျပာတာကို ကြၽန္ေတာ္သေဘာမေပါက္ဘူး" လို႔ဆိုတယ္။
နတ္မင္းႀကီးက ဆက္ၿပီးေျပာျပန္တယ္။
"တစ္ခါတုန္းက ခ်မ္းသာႏိုင္တဲ့ အခြင့္ေကာင္းတစ္ခုကို အသင္ရခဲ့တယ္မဟုတ္လား? ဒါေပမယ့္ အသင္ မလႈပ္ရွားခဲ့ဘူး။ ဆံုး႐ႈံးမွာကိုေၾကာက္ၿပီး အသင္သြားမစမ္းသပ္ခဲ့ဘူး။ ဒါကို တစ္ျခားတစ္ေယာက္က မေၾကာက္မရြံ႔နဲ႔ သြားလုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလူဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ ၿမိဳ႕ေပၚက အခ်မ္းသာဆံုးလူျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္.... အသင္မွတ္မိရဲ႕လား! ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ငလွ်င္လႈပ္တဲ့အေခါက္တုန္းက အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၿပိဳကုန္တယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီး ပိတ္မိေနၾကတယ္။ လူေတြကိုကယ္တင္၊ ကူညီႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရး အသင္မွာရွိေပမယ့္ အသင္သြားမကူညီခဲ့ဘူး။ အသင္မရွိတုန္း အသင့္အိမ္ကို သူခိုးဝင္မွာစိုးတယ္၊ လုယွက္မွာစိုးတယ္ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေတြနဲ႔ မ်က္စိေရွ႕ကအျဖစ္ေတြကို အသင္မ်က္စိမွိတ္ေရွာင္လဲြခဲ့ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ကိုပဲ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္"
နတ္မင္းႀကီးရဲ႕စကားကို လူငယ္ကဟုတ္မွန္ေၾကာင္း အားနာပါးနာနဲ႔ ေခါင္းညိတ္တယ္။
"လူေတြကို ကယ္တင္၊ ကူညီႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးက အသင္ကိုေရာ၊ အသင့္ၿမိဳ႕ကိုပါ ဂုဏ္တက္ေစႏိုင္ေပမယ့္ အသင္လက္ေရွာင္ခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆံပင္နက္ေမွာင္တဲ့ မိန္းမပ်ဳိငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို အသင္မွတ္မိေသးလား! အဲဒီေကာင္မေလးက အသင့္ကို အစဲြလမ္းႀကီး စဲြလမ္းေစခဲ့တယ္ေလ။ သူကလဲြရင္ အသင္ဘယ္သူကိုမွ မခ်စ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္ အသင္ဖြင့္မေျပာရဲခဲ့ဘူး။ ဖြင့္ေျပာရင္လည္း အသင္ကုိ သူခ်စ္လာႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ လက္ထပ္ဖို႔ဆို ပိုေဝးတယ္လို႔ အသင္ထင္ၿပီး အျငင္းဆန္ကိုခံရမွာေၾကာက္တာနဲ႔ အသင္ဖြင့္မေျပာခဲ့ဘူးေလ။ အခြင့္ေကာင္းေတြကို အသင္ေဘးကေန တိတ္တဆိတ္ အသင္ျဖတ္ေက်ာ္ေစခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား!"
နတ္မင္းႀကီးေျပာသမွ်ကုိ လူငယ္က ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ ဝန္ခံေနခဲ့တယ္။ သူ႔မ်က္လံုးအိမ္မွာလည္း မ်က္ရည္ေတြဝဲေနခဲ့တယ္။
"သူပါပဲ.. အသင့္ဇနီးျဖစ္ႏိုင္သူဟာ အဲဒီေကာင္မေလးပါပဲ။ ဘဝတစ္ခုကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရး အသင္မွာရွိေပမယ့္ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြကို ခင္ဗ်ားလက္လြတ္ခဲ့တယ္"
ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြမွာလည္း အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ လည္ပတ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြထဲမွာ အခ်စ္၊ အလုပ္အကိုင္၊ ရာထူး၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ပါႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူအမ်ားက ေၾကာက္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေရွ႕တိုးမယ့္ေျခလွမ္းကို ရပ္တန္႔လိုက္တတ္ၾကၿပီး အခြင့္အေရးကို လက္လြတ္လိုက္တတ္ၾကတယ္။
အျငင္းဆန္ခံရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး လူေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မဆက္ဆံရဲခဲ့ၾကဘူး။
အေလွာင္ခံရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး လူေတြနဲ႔မေျပာဆုိရဲ၊ ထုတ္ေဖာ္မေျပာရဲခဲ့ဘူး။
ဆံုး႐ႈံးရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး တစ္ပါးသူအတြက္ မေပးဆပ္ရဲခဲ့ၾကဘူး။
မေအာင္ျမင္မွာကိုေၾကာက္ၿပီး သြားမစမ္းသပ္ရဲခဲ့ၾကဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ အခြင့္အေရးေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔အပါးကေန တိတ္တဆိတ္ ျဖတ္ေက်ာ္သြားခဲ့ၾကတယ္။
မူရင္း-- http://share.youthwant.com.tw
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။
လူငယ္က နတ္မင္းႀကီးေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း ထူးျခားတာေတြ သူ႔အေပၚက်ေရာက္မယ့္ေန႔ကို ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္လရာသီေတြသာ ေျပာင္းသြားတယ္။ သူ႔ဘဝဘာမွ မထူးျခားခဲ့ဘူး။ အဲဒီလို တစ္ေယာက္တည္း တစ္သက္လံုး ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ရတယ္။
ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ နတ္မင္းႀကီးနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ျပန္တယ္။ နတ္မင္းႀကီးကိုေတြ႔တာနဲ႔ သူက "နတ္မင္းႀကီး.... အရွင္ေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သူေဌးျဖစ္မယ္ဆို၊ ရာထူးႀကီးႀကီးမားမားနဲ႔ ဇနီးေခ်ာေခ်ာရမယ္ဆို အခုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တစ္သက္လံုး ေစာင့္ေနခဲ့တာ ဘာမွလည္းမရခဲ့ဘူး" လို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီအခါ နတ္မင္းႀကီးက "အသင္ကို သူေဌးျဖစ္ႏိုင္တဲ့၊ ရာထူးရႏိုင္၊ ဇနီးေခ်ာေခ်ာရႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးေပးမယ္လို႔ပဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားက ဒီအခြင့္အေရးေတြကို လက္လြတ္ခဲ့တယ္" လို႔ ေျပာေတာ့ လူငယ္က "အရွင္နတ္မင္းေျပာတာကို ကြၽန္ေတာ္သေဘာမေပါက္ဘူး" လို႔ဆိုတယ္။
နတ္မင္းႀကီးက ဆက္ၿပီးေျပာျပန္တယ္။
"တစ္ခါတုန္းက ခ်မ္းသာႏိုင္တဲ့ အခြင့္ေကာင္းတစ္ခုကို အသင္ရခဲ့တယ္မဟုတ္လား? ဒါေပမယ့္ အသင္ မလႈပ္ရွားခဲ့ဘူး။ ဆံုး႐ႈံးမွာကိုေၾကာက္ၿပီး အသင္သြားမစမ္းသပ္ခဲ့ဘူး။ ဒါကို တစ္ျခားတစ္ေယာက္က မေၾကာက္မရြံ႔နဲ႔ သြားလုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလူဟာ ေနာက္ဆံုးမွာ ၿမိဳ႕ေပၚက အခ်မ္းသာဆံုးလူျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္.... အသင္မွတ္မိရဲ႕လား! ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ငလွ်င္လႈပ္တဲ့အေခါက္တုန္းက အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၿပိဳကုန္တယ္။ လူေတြအမ်ားႀကီး ပိတ္မိေနၾကတယ္။ လူေတြကိုကယ္တင္၊ ကူညီႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရး အသင္မွာရွိေပမယ့္ အသင္သြားမကူညီခဲ့ဘူး။ အသင္မရွိတုန္း အသင့္အိမ္ကို သူခိုးဝင္မွာစိုးတယ္၊ လုယွက္မွာစိုးတယ္ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခေတြနဲ႔ မ်က္စိေရွ႕ကအျဖစ္ေတြကို အသင္မ်က္စိမွိတ္ေရွာင္လဲြခဲ့ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ကိုပဲ ေစာင့္ေနခဲ့တယ္"
နတ္မင္းႀကီးရဲ႕စကားကို လူငယ္ကဟုတ္မွန္ေၾကာင္း အားနာပါးနာနဲ႔ ေခါင္းညိတ္တယ္။
"လူေတြကို ကယ္တင္၊ ကူညီႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးက အသင္ကိုေရာ၊ အသင့္ၿမိဳ႕ကိုပါ ဂုဏ္တက္ေစႏိုင္ေပမယ့္ အသင္လက္ေရွာင္ခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆံပင္နက္ေမွာင္တဲ့ မိန္းမပ်ဳိငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကို အသင္မွတ္မိေသးလား! အဲဒီေကာင္မေလးက အသင့္ကို အစဲြလမ္းႀကီး စဲြလမ္းေစခဲ့တယ္ေလ။ သူကလဲြရင္ အသင္ဘယ္သူကိုမွ မခ်စ္ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ထားေပမယ့္ အသင္ဖြင့္မေျပာရဲခဲ့ဘူး။ ဖြင့္ေျပာရင္လည္း အသင္ကုိ သူခ်စ္လာႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ လက္ထပ္ဖို႔ဆို ပိုေဝးတယ္လို႔ အသင္ထင္ၿပီး အျငင္းဆန္ကိုခံရမွာေၾကာက္တာနဲ႔ အသင္ဖြင့္မေျပာခဲ့ဘူးေလ။ အခြင့္ေကာင္းေတြကို အသင္ေဘးကေန တိတ္တဆိတ္ အသင္ျဖတ္ေက်ာ္ေစခဲ့တာပဲ မဟုတ္လား!"
နတ္မင္းႀကီးေျပာသမွ်ကုိ လူငယ္က ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ ဝန္ခံေနခဲ့တယ္။ သူ႔မ်က္လံုးအိမ္မွာလည္း မ်က္ရည္ေတြဝဲေနခဲ့တယ္။
"သူပါပဲ.. အသင့္ဇနီးျဖစ္ႏိုင္သူဟာ အဲဒီေကာင္မေလးပါပဲ။ ဘဝတစ္ခုကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရး အသင္မွာရွိေပမယ့္ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြကို ခင္ဗ်ားလက္လြတ္ခဲ့တယ္"
ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြမွာလည္း အခြင့္အေရးေတြနဲ႔ လည္ပတ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခြင့္အေရးေတြထဲမွာ အခ်စ္၊ အလုပ္အကိုင္၊ ရာထူး၊ စည္းစိမ္ဥစၥာေတြ ပါႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူအမ်ားက ေၾကာက္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေရွ႕တိုးမယ့္ေျခလွမ္းကို ရပ္တန္႔လိုက္တတ္ၾကၿပီး အခြင့္အေရးကို လက္လြတ္လိုက္တတ္ၾကတယ္။
အျငင္းဆန္ခံရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး လူေတြနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မဆက္ဆံရဲခဲ့ၾကဘူး။
အေလွာင္ခံရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး လူေတြနဲ႔မေျပာဆုိရဲ၊ ထုတ္ေဖာ္မေျပာရဲခဲ့ဘူး။
ဆံုး႐ႈံးရမွာကိုေၾကာက္ၿပီး တစ္ပါးသူအတြက္ မေပးဆပ္ရဲခဲ့ၾကဘူး။
မေအာင္ျမင္မွာကိုေၾကာက္ၿပီး သြားမစမ္းသပ္ရဲခဲ့ၾကဘူး။
ဒီလိုနဲ႔ အခြင့္အေရးေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔အပါးကေန တိတ္တဆိတ္ ျဖတ္ေက်ာ္သြားခဲ့ၾကတယ္။
မူရင္း-- http://share.youthwant.com.tw
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။
Tuesday, March 9, 2010
လူ႔ဘ၀၏ ၆ပုံ
တစ္ခါက နာမည္ၾကီး တကၠသိုလ္မွ ဆရာတစ္ဦးသည္ ေခ်ာင္က်ေသာ ရြာတစ္ရြာသို႔ သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ့သည္။ ရြာသို႔ေရာက္ေသာ္ ေလွတစီးငွားျပီး ျမစ္တစ္ေလွ်ာက္ လည္ပတ္ခဲ့သည္။ ေလွစတင္ထြက္ေသာအခါ ဆရာက ေလွသမားအား......
“ ခင္ဗ်ား သခ်ာၤေဗဒတတ္သလား”
“ ကြ်န္ေတာ္ မတတ္ပါဘူး”
“ရူပေဗဒ တတ္သလား”
“ဒါလဲ မတတ္ပါဘူး”
“ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ား ကြန္ျပဴတာသံုးတတ္သလား”
“စိတ္မေကာင္းပါဘူး...ဒါလဲ ကြ်န္ေတာ္မတတ္ပါဘူး”
ဆရာမွာ ေခါင္းခါျပီး “သခ်ာၤမတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၂ပံုကို ခင္ဗ်ားဆံုးရွံဳးမယ္”
“ရူပေဗဒ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၁ပံုကို ဆံုးရွဳံးမယ္”
“ကြန္ျပဴတာ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၁ပံုကို ဆံုး႐ႈံးမယ္..ခင္ဗ်ားရဲ႔ ဘ၀ ၆ပံု၄ပံုဟာ ဆံုး႐ႈံးသြားျပီပဲ”
ထိုခဏအတြင္း ရာသီဥတု ေျပာင္းျပီး ေကာင္းကင္တြင္ တိမ္ညိဳမ်ား တက္လာသည္။ မၾကာမီ မိုးသက္ေလျပင္း က်ေရာက္ေတာ့မည္။ ထိုအခါ ေလွသမားက ဆရာအား “ ခင္ဗ်ား ေရကူးတတ္သလား” ဟုေမးလိုက္သည္။ ဆရာက ခဏမွ် ဆံြအျပီး “ကြ်န္ေတာ္ မကူးတတ္ဘူး။ တစ္ခါမွ မသင္ဖူးဘူး” ဟုျပန္ေျဖေလသည္။
ေလွသမားမွာ ေခါင္းကိုသြင္သြင္ ရမ္းျပီး..“ ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ဘ၀ ၆ပံုစလံုးဟာ ဆံုး႐ႈံးရေတာ့မယ္” ဟု ျပန္ေျဖခဲ့သည္။
လူတေယာက္ဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ အဆင့္အတန္း ကိုယ့္ရဲ႔ စံခ်ိန္နဲ႔ အျခားလူတစ္ေယာက္ကို သြားတိုင္းတာလို႔ မရပါဘူး။ ပံုျပင္ထဲက ဆရာဟာ ပညာရွင္တစ္ဦးပါ။ သူ႔ဘ၀မွာသခ်ာၤ၊ ရူပ၊ ကြန္ျပဴတာ ပညာေတြသာ အေရးၾကီးတယ္လို႔ ထင္ေနသူပါ။ ဒီပညာေတြသာ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ဟာ အဓိပၸါယ္မဲ့ျပီလို႔ ထင္ေနသူပါ။ ဒါဟာ ပညာရွင္ေတြရဲ႔ အယူအဆပါ။ ေလွသမားအတြက္ကေတာ့ သူ႔အတြက္ ဒီပညာ မတတ္လဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ အေရးၾကီးတာက သူ႔အတြက္ “ရွင္သန္” ဖို႔ အားအင္ေတြ ရွိေနဖို႔ပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေရးၾကံဳလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆရာတတ္ထားတဲ့ ပညာဟာ ဘာမွ အသံုးမ၀င္ခဲ့ဘူး။ ေလွေမွာက္သြားရင္ ေရကူးတတ္တဲ့ လူသာ အသက္ရွင္ခြင့္ရမွာပါ။
တပါးသူကို အထင္မေသးပါနဲ႔။
“ငါ”ဆိုတဲ့ ကိုယ့္စံႏူန္းနဲ႔ အမွားအမွန္ကို မခဲြျခားပါနဲ႔။
ဟိုလူမွာ ထီထြင္ဥာဏ္မရွိဘူး ဒါေပမဲ့ သူဟာ ရိုးသားတယ္ မေကာင္းတာကို မၾကံစည္တတ္ဘူး။ ဒီလူဟာ အေျပာအဆို မတတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားတယ္။ ေျဖာင့္မတ္တယ္။ မခုိမကပ္ဘူး။ ငါရဲ႔ “အရည္အခ်င္း” သူ႔မွာ မရွိသလို သူ႔ရဲ့ “အရည္အခ်င္း”လဲ ငါ့မွာ မရွိဘူး ဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါနဲ႔။
“ ခင္ဗ်ား သခ်ာၤေဗဒတတ္သလား”
“ ကြ်န္ေတာ္ မတတ္ပါဘူး”
“ရူပေဗဒ တတ္သလား”
“ဒါလဲ မတတ္ပါဘူး”
“ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ား ကြန္ျပဴတာသံုးတတ္သလား”
“စိတ္မေကာင္းပါဘူး...ဒါလဲ ကြ်န္ေတာ္မတတ္ပါဘူး”
ဆရာမွာ ေခါင္းခါျပီး “သခ်ာၤမတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၂ပံုကို ခင္ဗ်ားဆံုးရွံဳးမယ္”
“ရူပေဗဒ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၁ပံုကို ဆံုးရွဳံးမယ္”
“ကြန္ျပဴတာ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ရဲ႔ ၆ပံု၁ပံုကို ဆံုး႐ႈံးမယ္..ခင္ဗ်ားရဲ႔ ဘ၀ ၆ပံု၄ပံုဟာ ဆံုး႐ႈံးသြားျပီပဲ”
ထိုခဏအတြင္း ရာသီဥတု ေျပာင္းျပီး ေကာင္းကင္တြင္ တိမ္ညိဳမ်ား တက္လာသည္။ မၾကာမီ မိုးသက္ေလျပင္း က်ေရာက္ေတာ့မည္။ ထိုအခါ ေလွသမားက ဆရာအား “ ခင္ဗ်ား ေရကူးတတ္သလား” ဟုေမးလိုက္သည္။ ဆရာက ခဏမွ် ဆံြအျပီး “ကြ်န္ေတာ္ မကူးတတ္ဘူး။ တစ္ခါမွ မသင္ဖူးဘူး” ဟုျပန္ေျဖေလသည္။
ေလွသမားမွာ ေခါင္းကိုသြင္သြင္ ရမ္းျပီး..“ ဒါဆိုရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔ဘ၀ ၆ပံုစလံုးဟာ ဆံုး႐ႈံးရေတာ့မယ္” ဟု ျပန္ေျဖခဲ့သည္။
လူတေယာက္ဟာ ကိုယ့္ရဲ႔ အဆင့္အတန္း ကိုယ့္ရဲ႔ စံခ်ိန္နဲ႔ အျခားလူတစ္ေယာက္ကို သြားတိုင္းတာလို႔ မရပါဘူး။ ပံုျပင္ထဲက ဆရာဟာ ပညာရွင္တစ္ဦးပါ။ သူ႔ဘ၀မွာသခ်ာၤ၊ ရူပ၊ ကြန္ျပဴတာ ပညာေတြသာ အေရးၾကီးတယ္လို႔ ထင္ေနသူပါ။ ဒီပညာေတြသာ မတတ္ရင္ လူ႔ဘ၀ဟာ အဓိပၸါယ္မဲ့ျပီလို႔ ထင္ေနသူပါ။ ဒါဟာ ပညာရွင္ေတြရဲ႔ အယူအဆပါ။ ေလွသမားအတြက္ကေတာ့ သူ႔အတြက္ ဒီပညာ မတတ္လဲ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ အေရးၾကီးတာက သူ႔အတြက္ “ရွင္သန္” ဖို႔ အားအင္ေတြ ရွိေနဖို႔ပဲ။ ဒါေပမဲ့ အေရးၾကံဳလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆရာတတ္ထားတဲ့ ပညာဟာ ဘာမွ အသံုးမ၀င္ခဲ့ဘူး။ ေလွေမွာက္သြားရင္ ေရကူးတတ္တဲ့ လူသာ အသက္ရွင္ခြင့္ရမွာပါ။
တပါးသူကို အထင္မေသးပါနဲ႔။
“ငါ”ဆိုတဲ့ ကိုယ့္စံႏူန္းနဲ႔ အမွားအမွန္ကို မခဲြျခားပါနဲ႔။
ဟိုလူမွာ ထီထြင္ဥာဏ္မရွိဘူး ဒါေပမဲ့ သူဟာ ရိုးသားတယ္ မေကာင္းတာကို မၾကံစည္တတ္ဘူး။ ဒီလူဟာ အေျပာအဆို မတတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူဟာ အလုပ္ကို ၾကိဳးစားတယ္။ ေျဖာင့္မတ္တယ္။ မခုိမကပ္ဘူး။ ငါရဲ႔ “အရည္အခ်င္း” သူ႔မွာ မရွိသလို သူ႔ရဲ့ “အရည္အခ်င္း”လဲ ငါ့မွာ မရွိဘူး ဆိုတာကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါနဲ႔။
ရည္မွန္းခ်က္ (၃)ခု
Taiwan National Tsing Hua University က အီကို ဆရာတစ္ဦးရဲ႔ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ တစ္ခုလို႔ ဖတ္ရပါတယ္။
ဒုတိယတန္းတက္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္သားက သူ႔ရဲ႔ေနာက္ဆံုး စာေမးပဲြအတြက္ ဆရာမက ပုစၦာတစ္ပုဒ္ ေပးလိုက္တယ္။ ပုစၦာက အေဖျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူက အင္တာဗ်ဳးဖို႔ပါပဲ။ ေမးခြန္း ၆ခု ပါျပီး ေမးခြန္းတ၀က္က ခ်ေရးရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္မွာ အလုပ္လုပ္သလဲ။ ဘာတာ၀န္ကို ယူရသလဲ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြျဖစ္ျပီး နံပါတ္(၅)ေမးခြန္းက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ကဘာလဲ အဲဒီရည္မွန္းခ်က္ကို ဘယ္လို အေကာင္အထည္ေဖာ္သလဲ ပဲျဖစ္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္က သားကုိ ကြ်န္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္(၃)ခု ေျပာျပပါတယ္။
“ေဖေဖ့ရဲ႔ ပထမ ရည္မွန္းခ်က္က စား၀င္ဖို႔”
သားက တစ္ခုခ်င္းစီ ခ်ေရးေနရာက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါင္းေထာင္ ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ေနတယ္ အထင္နဲ႔ ကြ်န္ေတ့ာ္ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနတယ္။ ဒီပုစၦာဟာ တစ္ျခားပုစၦာေတြထက္ အမွတ္၃ဆ ပိုတာေၾကာင့္ ရမွတ္ကို သူ အေလးအနက္ထားပံုရတယ္။
“သားက ဗ်ဴးတဲ့သူပဲ အဗ်ဴးခံရသူ ဘယ္လိုေျဖရင္ ဘယ္လိုေရးေပါ့....မယံုရင္ မေမးရံုပဲေပါ့ သား” သားက မေက်မနပ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ပထမရည္မွန္းခ်က္ စား၀င္ဖို႔ ဆိုတာကို ခ်ေရးလိုက္တယ္။
“ေဖေဖရဲ႔ ဒုတိယ ရည္မွန္းခ်က္က အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔”
“တျခား လူေတြကို ေမးရင္ သူတို႔ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္က ပညာရွင္ လုပ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥေတြလုပ္မယ္။ ေဖေဖ့လို ရည္မွန္းခ်က္က ကေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ ေျဖတတ္တယ္။ သားကို အမွတ္ေလ်ာ့ဖို႔ ေဖေဖ လုပ္ေနတာလား” မယံုရင္ မေမးရံုေပါ့လို႔ သားကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ မီးဖိုထဲမွာ ရွိေနတဲ့ သူ႔အေမဆီ ငိုယိုျပီး ေျပးသြား ပါေတာ့တယ္။ သူ႔အေမကလဲ ဗ်ဴးသူက အဗ်ဴးခံရသူကို ဒီလိုေျဖရမယ္ ဟိုလိုမေျဖရဘူးလို႔ မေတာင္းဆိုရဘူးလို႔ ေျပာလိုက္မွ မ်က္ရည္ေလးသုတ္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးရည္မွန္းခ်က္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ ေမးျပန္တယ္။
“ေဖေဖရဲ႔ တတိယရည္မွန္းခ်က္က ရယ္ေမာႏိုင္ဖို႔”
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ တတိယ အေျဖကို ၾကားေတာ့ သားဟာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ “တျခားမိဘေတြက သူတို႔သားသမီးေတြကို ကူညီၾကတယ္။ ေဖေဖက သားကိုေခ်ာက္ထဲ တြန္းပို႔ေနတယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။ “ေဖေဖေျဖတာေတြကို သားေရးျပီးရင္ “ေဖေဖ့အေပၚ ကြ်န္ေတာ္၏အျမင္”ဆိုျပီး စာစီစာကံုးတစ္ပုဒ္ ထပ္ေရးလုိက္...ျပီးေတာ့ေဖေဖေျဖထားတဲ့ အေျဖနဲ႔ တဲြတင္လိုက္... ဒါမွ သားဆရာမက သား ေလွ်ာက္ေရး ထားတာ မဟုတ္ဘူး.... ဒါဟာ ေဖေဖ့ရဲ႔ အက်င့္စရိုက္ေတြပဲဆိုတာကို သိလိမ့္မယ္”
ကြ်န္ေတာ့္ အေျပာကို သားက လက္ခံျပီး ေဆာင့္ေအာင့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ သူ႔ရဲ႔အျမင္ကို စာပိုဒ္ေတာင္ မခဲြဘဲ အျမန္ဆံုးခ်ေရးလိုက္တယ္။ သူေရးထားတဲ့ စာက......
“အေရးၾကီးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေဖေဖ့ကို ကြ်န္ေတာ္ ေမးတိုင္း ေဖေဖဟာ ကြ်န္ေတာ့္ကို လိမ္ခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဖေဖ ဒါအေရးၾကီးတဲ့ ေမးခြန္းေနာ္လို႔ေျပာလဲ ေဖေဖက ကြ်န္ေတာ္ကို ေနာက္ေျပာင္ျပီး ေျဖခဲ့တယ္။ ဒီေမးခြန္းဟာ အမွတ္အျမင့္ဆံုး ေမးခြန္းလို႔ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေဖေဖဟာ ဘာမဆို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ပဲ ေျဖခဲ့တယ္။ေဖေဖဟာ အလုပ္က ျပန္လာတိုင္းလဲ ဖိနပ္မခြ်တ္ဘဲ တီဗီြၾကည့္တယ္။ ၾကည့္လိုက္တိုင္း နပမ္းကား၊ အသတ္အပုတ္ကားေတြနဲ႔ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ေတြပဲ ၾကည့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖမွာ အဆုိးေတြမ်ားလဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ေဖေဖက ထူးဆန္းတယ္။ ခဏေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဆူလိုက္.. ခဏေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ ေကာင္းလိုက္နဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္က သူ႔သားျဖစ္ေနလို႔ ထင္ပါတယ္။ေဖေဖ မွုမမွန္တာလား မသိဘူး။ ဆရာမေရာ... ဘယ္လိုထင္သလဲ”
ႏွစ္ရက္ၾကာေတာ့ ဆရာမ ဘာေျပာလဲလို႔ သားကို ကြ်န္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ သားက အားနာဟန္နဲ႔.....
“ဆရာမက သားကိုေခၚျပီး ေဖေဖ့ကို ဗ်ဴးထားတာေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို (၉၈)မွတ္ေပးတယ္။ အတန္းထဲမွာ အမွတ္အျမင့္ဆံုးပဲ.. သားတို႔ အတန္းထဲက စာရိတၲေမာင္ ထက္ေတာင္ ျမင့္တယ္။ ေနာက္ကြ်န္ေတာ္ေရးထားကို ဆရာမက တစ္ခန္းလံုးကို ဖတ္ျပတယ္”
“ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ သားဆရာမက မေျပာျပဘူးလား”
“ဆရာမက ေျပာတယ္.. သူ႔အမ်ဳိးသားဟာ အခုတေလာ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္မေျပဘူးတဲ့။ ညည အိပ္မေပ်ာ္တာ ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီတဲ့။ အစားလည္း နည္းတယ္တဲ့။ ေဖေဖ့ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ေတြဟာ အရမ္းအဓိပၸါယ္ ရွိတာပဲတဲ့”
“ေဖေဖ့ သားကို ေခ်ာက္မတြန္းဘူးဆိုတာ.. အခုေတာ့ သားသိျပီ မဟုတ္လား” သားက ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဆရာမက သူေရးထားတဲ့ “ေဖေဖ့အေပၚ ကြ်န္ေတာ္၏အျမင္” ဆိုတဲ့ စာကို စာစီစာကံုး ျပိဳင္ပဲြထဲ ထည့္ျပိဳင္တာ ဆုရတာကို သူ အံၾသေနခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုရသလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ဥာဏ္အသင့္အတင့္ သာ ရွိေသးတဲ့သူ သေဘာေပါက္ပံု မရခဲ့ဘူး။
လူ႔ဘ၀ လမ္းခရီး တေလွ်ာက္မွာ ဒီရည္မွန္းခ်က္ (၃)ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ သိပ္မလြယ္တဲ့ အေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ေနာက္က်ျပီးမွ သားခံစားမိႏိုင္ ပါေစလို႔ ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ဒုတိယတန္းတက္ေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္သားက သူ႔ရဲ႔ေနာက္ဆံုး စာေမးပဲြအတြက္ ဆရာမက ပုစၦာတစ္ပုဒ္ ေပးလိုက္တယ္။ ပုစၦာက အေဖျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူက အင္တာဗ်ဳးဖို႔ပါပဲ။ ေမးခြန္း ၆ခု ပါျပီး ေမးခြန္းတ၀က္က ခ်ေရးရမွာ ျဖစ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္မွာ အလုပ္လုပ္သလဲ။ ဘာတာ၀န္ကို ယူရသလဲ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြျဖစ္ျပီး နံပါတ္(၅)ေမးခြန္းက ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ကဘာလဲ အဲဒီရည္မွန္းခ်က္ကို ဘယ္လို အေကာင္အထည္ေဖာ္သလဲ ပဲျဖစ္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္က သားကုိ ကြ်န္ေတာ့္ ရည္မွန္းခ်က္(၃)ခု ေျပာျပပါတယ္။
“ေဖေဖ့ရဲ႔ ပထမ ရည္မွန္းခ်က္က စား၀င္ဖို႔”
သားက တစ္ခုခ်င္းစီ ခ်ေရးေနရာက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေခါင္းေထာင္ ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ေနတယ္ အထင္နဲ႔ ကြ်န္ေတ့ာ္ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနတယ္။ ဒီပုစၦာဟာ တစ္ျခားပုစၦာေတြထက္ အမွတ္၃ဆ ပိုတာေၾကာင့္ ရမွတ္ကို သူ အေလးအနက္ထားပံုရတယ္။
“သားက ဗ်ဴးတဲ့သူပဲ အဗ်ဴးခံရသူ ဘယ္လိုေျဖရင္ ဘယ္လိုေရးေပါ့....မယံုရင္ မေမးရံုပဲေပါ့ သား” သားက မေက်မနပ္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ပထမရည္မွန္းခ်က္ စား၀င္ဖို႔ ဆိုတာကို ခ်ေရးလိုက္တယ္။
“ေဖေဖရဲ႔ ဒုတိယ ရည္မွန္းခ်က္က အိပ္ေပ်ာ္ဖို႔”
“တျခား လူေတြကို ေမးရင္ သူတို႔ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္က ပညာရွင္ လုပ္မယ္ ဒါမွမဟုတ္ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥေတြလုပ္မယ္။ ေဖေဖ့လို ရည္မွန္းခ်က္က ကေလးတစ္ေယာက္ေတာင္ ေျဖတတ္တယ္။ သားကို အမွတ္ေလ်ာ့ဖို႔ ေဖေဖ လုပ္ေနတာလား” မယံုရင္ မေမးရံုေပါ့လို႔ သားကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ မီးဖိုထဲမွာ ရွိေနတဲ့ သူ႔အေမဆီ ငိုယိုျပီး ေျပးသြား ပါေတာ့တယ္။ သူ႔အေမကလဲ ဗ်ဴးသူက အဗ်ဴးခံရသူကို ဒီလိုေျဖရမယ္ ဟိုလိုမေျဖရဘူးလို႔ မေတာင္းဆိုရဘူးလို႔ ေျပာလိုက္မွ မ်က္ရည္ေလးသုတ္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးရည္မွန္းခ်က္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ ေမးျပန္တယ္။
“ေဖေဖရဲ႔ တတိယရည္မွန္းခ်က္က ရယ္ေမာႏိုင္ဖို႔”
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႔ တတိယ အေျဖကို ၾကားေတာ့ သားဟာ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ “တျခားမိဘေတြက သူတို႔သားသမီးေတြကို ကူညီၾကတယ္။ ေဖေဖက သားကိုေခ်ာက္ထဲ တြန္းပို႔ေနတယ္” လို႔ေျပာပါတယ္။ “ေဖေဖေျဖတာေတြကို သားေရးျပီးရင္ “ေဖေဖ့အေပၚ ကြ်န္ေတာ္၏အျမင္”ဆိုျပီး စာစီစာကံုးတစ္ပုဒ္ ထပ္ေရးလုိက္...ျပီးေတာ့ေဖေဖေျဖထားတဲ့ အေျဖနဲ႔ တဲြတင္လိုက္... ဒါမွ သားဆရာမက သား ေလွ်ာက္ေရး ထားတာ မဟုတ္ဘူး.... ဒါဟာ ေဖေဖ့ရဲ႔ အက်င့္စရိုက္ေတြပဲဆိုတာကို သိလိမ့္မယ္”
ကြ်န္ေတာ့္ အေျပာကို သားက လက္ခံျပီး ေဆာင့္ေအာင့္ျပီး ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ သူ႔ရဲ႔အျမင္ကို စာပိုဒ္ေတာင္ မခဲြဘဲ အျမန္ဆံုးခ်ေရးလိုက္တယ္။ သူေရးထားတဲ့ စာက......
“အေရးၾကီးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေဖေဖ့ကို ကြ်န္ေတာ္ ေမးတိုင္း ေဖေဖဟာ ကြ်န္ေတာ့္ကို လိမ္ခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဖေဖ ဒါအေရးၾကီးတဲ့ ေမးခြန္းေနာ္လို႔ေျပာလဲ ေဖေဖက ကြ်န္ေတာ္ကို ေနာက္ေျပာင္ျပီး ေျဖခဲ့တယ္။ ဒီေမးခြန္းဟာ အမွတ္အျမင့္ဆံုး ေမးခြန္းလို႔ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ေဖေဖဟာ ဘာမဆို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ပဲ ေျဖခဲ့တယ္။ေဖေဖဟာ အလုပ္က ျပန္လာတိုင္းလဲ ဖိနပ္မခြ်တ္ဘဲ တီဗီြၾကည့္တယ္။ ၾကည့္လိုက္တိုင္း နပမ္းကား၊ အသတ္အပုတ္ကားေတြနဲ႔ ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ေတြပဲ ၾကည့္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဖေဖမွာ အဆုိးေတြမ်ားလဲ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေတာ္ေတာ္ခ်စ္တယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ေဖေဖက ထူးဆန္းတယ္။ ခဏေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ဆူလိုက္.. ခဏေနရင္ ကြ်န္ေတာ့္အေပၚ ေကာင္းလိုက္နဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္က သူ႔သားျဖစ္ေနလို႔ ထင္ပါတယ္။ေဖေဖ မွုမမွန္တာလား မသိဘူး။ ဆရာမေရာ... ဘယ္လိုထင္သလဲ”
ႏွစ္ရက္ၾကာေတာ့ ဆရာမ ဘာေျပာလဲလို႔ သားကို ကြ်န္ေတာ္ေမးလိုက္တယ္။ သားက အားနာဟန္နဲ႔.....
“ဆရာမက သားကိုေခၚျပီး ေဖေဖ့ကို ဗ်ဴးထားတာေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို (၉၈)မွတ္ေပးတယ္။ အတန္းထဲမွာ အမွတ္အျမင့္ဆံုးပဲ.. သားတို႔ အတန္းထဲက စာရိတၲေမာင္ ထက္ေတာင္ ျမင့္တယ္။ ေနာက္ကြ်န္ေတာ္ေရးထားကို ဆရာမက တစ္ခန္းလံုးကို ဖတ္ျပတယ္”
“ဘာေၾကာင့္လဲလို႔ သားဆရာမက မေျပာျပဘူးလား”
“ဆရာမက ေျပာတယ္.. သူ႔အမ်ဳိးသားဟာ အခုတေလာ အလုပ္လုပ္ရတာ အဆင္မေျပဘူးတဲ့။ ညည အိပ္မေပ်ာ္တာ ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီတဲ့။ အစားလည္း နည္းတယ္တဲ့။ ေဖေဖ့ရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ေတြဟာ အရမ္းအဓိပၸါယ္ ရွိတာပဲတဲ့”
“ေဖေဖ့ သားကို ေခ်ာက္မတြန္းဘူးဆိုတာ.. အခုေတာ့ သားသိျပီ မဟုတ္လား” သားက ေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဆရာမက သူေရးထားတဲ့ “ေဖေဖ့အေပၚ ကြ်န္ေတာ္၏အျမင္” ဆိုတဲ့ စာကို စာစီစာကံုး ျပိဳင္ပဲြထဲ ထည့္ျပိဳင္တာ ဆုရတာကို သူ အံၾသေနခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ဆုရသလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ ဥာဏ္အသင့္အတင့္ သာ ရွိေသးတဲ့သူ သေဘာေပါက္ပံု မရခဲ့ဘူး။
လူ႔ဘ၀ လမ္းခရီး တေလွ်ာက္မွာ ဒီရည္မွန္းခ်က္ (၃)ခုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ သိပ္မလြယ္တဲ့ အေၾကာင္း ကြ်န္ေတာ့္ထက္ ေနာက္က်ျပီးမွ သားခံစားမိႏိုင္ ပါေစလို႔ ကြ်န္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
သြားတုိက္ေဆး အသံုးဝင္ပံု
(၁)ေရစက္ေခါင္းေတြ ေျပာင္လက္ေတာက္ပခ်င္ရင္ အဝတ္စမွာ သြားတိုက္ေဆးနည္းနည္းထည့္ၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၂)မ်က္ႏွာသစ္ေဘစင္၊ ေရခ်ဳိးေဘစင္ေတြေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ ေဖာမွာ သြားတိုက္ေဆး နည္းနည္းထည့္ၿပီး ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၃)အဝါေရာင္သမ္းေနတဲ့ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြကို အဝတ္စမွာ သြားတိုက္ေဆး နည္းနည္းထည့္ၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးရင္ အေရာင္လက္ေစပါတယ္။
(၄)မီးဖိုေပၚက မည္းညစ္ေနတဲ့ ဆီေခ်းေတြကို ေရေႏြးနဲ႔အရင္ေလာင္းၿပီး သြားတိုက္ေဆးထည့္ထားတဲ့ အဝတ္စနဲ႔ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၅)ငါးကိုင္ၿပီးေနာက္ လက္မွာငါးညီႇနံ႔ေတြ စြဲေနရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ေဆးေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၆)လက္မွာဆီေခ်း၊ ေဆးေၾကာရခက္တဲ့ ဆီ၊ မင္ေတြစြန္းေပခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေဆးေၾကာႏိုင္ပါတယ္။
(၇)အကၤ်ီလက္ဝ၊ ေကာ္လံေတြမွာ ေခ်းေတြေပးၿပီး ေဆးေၾကာရခက္ခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆးအရင္ပြတ္ေပးၿပီး ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၈)စီးတာၾကာလို႔ အဝါေရာင္သမ္းလာတဲ့ ဖိနပ္အျဖဴေရာင္ေတြကို အရင္ေဆးေၾကာၿပီး သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၉)လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး အသံုးၾကာလို႔ အလင္းျပန္တဲ့မ်က္ႏွာျပင္ ဝါသြားခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆး ၃~၅မိနစ္ခန္႔ ပြတ္ထားၿပီး အဝတ္စနဲ႔သုတ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁ဝ)မေတာ္တဆအပူေလာင္တဲ့ ဒဏ္ရာကို သြားတိုက္ေဆးပြတ္ေပးရင္ အနာသက္သာေစႏိုင္ပါတယ္။ ေသြးထြက္တဲ့ဒဏ္ရာေတြကို သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ အရင္ေဆးေၾကာၿပီး ထပ္ပြတ္ထားေပးရင္ အနာေျခာက္လြယ္ေစပါတယ္။
(၁၁)တူးေနတဲ့မီးပူေအာက္ေျခ ေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၂)ေရာင္အမ္းတဲ့ အနာေတြ အေရာင္ေလ်ာ့ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆး လိမ္းထားေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၃)မိုးဒဏ္၊ ေလဒဏ္ေၾကာင့္ အေရာင္လြင့္ေနတဲ့ ကားတံဆိပ္ေတြ ေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆး ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ျခစ္ရာရွိတဲ့ ကားမွန္၊ ကားေဘာ္ဒီေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးပါတဲ့အဝတ္နဲ႔ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာပြတ္တိုက္ေပးၿပီး အဝတ္သန္႔နဲ႔ ထပ္ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၄)အိမ္နံရံေပၚက ကေလးေတြဆဲြျခစ္ထားတဲ့ ခဲတံ၊ ေဘာလ္ပင္၊ ေျမျဖဴ အရစ္အေၾကာင္းျခစ္ရာေတြ ဖ်က္ခ်င္ရင္ အဝတ္စမွာ သြားတိုက္ေဆးထည့္ၿပီး အလြယ္တကူဖ်က္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၅)လက္ပတ္နာရီမွန္ခြက္ေပၚက အရစ္အေၾကာင္းေပ်ာက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္သလို စီတီေခြမ်က္ႏွာျပင္က အရစ္အေၾကာင္းေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးပြတ္ၿပီး မိနစ္(၂ဝ)ၾကာပြတ္တိုက္ေပးရင္ အရစ္ေတြေပ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၆) မည္းညစ္ေနတဲ့ မွန္ေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၇) နံရံေပၚ ပန္းခ်ီကားေတြကို သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ကပ္ရင္ ပိုခိုင္ခန္႔တဲ့အျပင္ နံရံကိုလည္း မပ်က္ဆီးေစပါဘူး။ ပန္းခ်ီကားကို နံရံေပၚကခြါခ်င္ရင္ ကပ္ထားတဲ့ေနရာကို ေရဆြတ္ၿပီး အလြယ္တကူခြါႏိုင္ပါတယ္။
(၂)မ်က္ႏွာသစ္ေဘစင္၊ ေရခ်ဳိးေဘစင္ေတြေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ ေဖာမွာ သြားတိုက္ေဆး နည္းနည္းထည့္ၿပီး ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၃)အဝါေရာင္သမ္းေနတဲ့ အိမ္သံုးပစၥည္းေတြကို အဝတ္စမွာ သြားတိုက္ေဆး နည္းနည္းထည့္ၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးရင္ အေရာင္လက္ေစပါတယ္။
(၄)မီးဖိုေပၚက မည္းညစ္ေနတဲ့ ဆီေခ်းေတြကို ေရေႏြးနဲ႔အရင္ေလာင္းၿပီး သြားတိုက္ေဆးထည့္ထားတဲ့ အဝတ္စနဲ႔ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၅)ငါးကိုင္ၿပီးေနာက္ လက္မွာငါးညီႇနံ႔ေတြ စြဲေနရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ေဆးေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၆)လက္မွာဆီေခ်း၊ ေဆးေၾကာရခက္တဲ့ ဆီ၊ မင္ေတြစြန္းေပခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေဆးေၾကာႏိုင္ပါတယ္။
(၇)အကၤ်ီလက္ဝ၊ ေကာ္လံေတြမွာ ေခ်းေတြေပးၿပီး ေဆးေၾကာရခက္ခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆးအရင္ပြတ္ေပးၿပီး ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၈)စီးတာၾကာလို႔ အဝါေရာင္သမ္းလာတဲ့ ဖိနပ္အျဖဴေရာင္ေတြကို အရင္ေဆးေၾကာၿပီး သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေဆးေၾကာေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၉)လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး အသံုးၾကာလို႔ အလင္းျပန္တဲ့မ်က္ႏွာျပင္ ဝါသြားခဲ့ရင္ သြားတိုက္ေဆး ၃~၅မိနစ္ခန္႔ ပြတ္ထားၿပီး အဝတ္စနဲ႔သုတ္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁ဝ)မေတာ္တဆအပူေလာင္တဲ့ ဒဏ္ရာကို သြားတိုက္ေဆးပြတ္ေပးရင္ အနာသက္သာေစႏိုင္ပါတယ္။ ေသြးထြက္တဲ့ဒဏ္ရာေတြကို သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ အရင္ေဆးေၾကာၿပီး ထပ္ပြတ္ထားေပးရင္ အနာေျခာက္လြယ္ေစပါတယ္။
(၁၁)တူးေနတဲ့မီးပူေအာက္ေျခ ေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၂)ေရာင္အမ္းတဲ့ အနာေတြ အေရာင္ေလ်ာ့ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆး လိမ္းထားေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၃)မိုးဒဏ္၊ ေလဒဏ္ေၾကာင့္ အေရာင္လြင့္ေနတဲ့ ကားတံဆိပ္ေတြ ေျပာင္လက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆး ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ျခစ္ရာရွိတဲ့ ကားမွန္၊ ကားေဘာ္ဒီေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးပါတဲ့အဝတ္နဲ႔ မိနစ္အနည္းငယ္ၾကာပြတ္တိုက္ေပးၿပီး အဝတ္သန္႔နဲ႔ ထပ္ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္ပါတယ္။
(၁၄)အိမ္နံရံေပၚက ကေလးေတြဆဲြျခစ္ထားတဲ့ ခဲတံ၊ ေဘာလ္ပင္၊ ေျမျဖဴ အရစ္အေၾကာင္းျခစ္ရာေတြ ဖ်က္ခ်င္ရင္ အဝတ္စမွာ သြားတိုက္ေဆးထည့္ၿပီး အလြယ္တကူဖ်က္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၅)လက္ပတ္နာရီမွန္ခြက္ေပၚက အရစ္အေၾကာင္းေပ်ာက္ခ်င္ရင္ သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ေပးႏိုင္သလို စီတီေခြမ်က္ႏွာျပင္က အရစ္အေၾကာင္းေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးပြတ္ၿပီး မိနစ္(၂ဝ)ၾကာပြတ္တိုက္ေပးရင္ အရစ္ေတြေပ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၆) မည္းညစ္ေနတဲ့ မွန္ေတြကိုလည္း သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ပြတ္တိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
(၁၇) နံရံေပၚ ပန္းခ်ီကားေတြကို သြားတိုက္ေဆးနဲ႔ ကပ္ရင္ ပိုခိုင္ခန္႔တဲ့အျပင္ နံရံကိုလည္း မပ်က္ဆီးေစပါဘူး။ ပန္းခ်ီကားကို နံရံေပၚကခြါခ်င္ရင္ ကပ္ထားတဲ့ေနရာကို ေရဆြတ္ၿပီး အလြယ္တကူခြါႏိုင္ပါတယ္။
Monday, March 8, 2010
ကင္ဆာ ႏွင့္ ဒူးရင္းၾသဇာ
ကၽြန္မတုိ႔ရံုးႏွစ္ပတ္လည္အစည္းေ၀းအတြက္ ႏိုင္ငံအသီးသီးကတက္ေရာက္လာတဲ့
ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ထဲမွာ တစ္ေယာက္ကၽြန္မေတြ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္သြားတယ္။
ဒီႏွစ္စမွာဘဲ ေဆးစစ္တဲ့အခါ
ကင္ဆာလို႔အေျဖထြက္ပီးကၽြန္မတို႔တစ္ေတြစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။
အခုျပန္ေတြ႔ေတာ့ လန္းဆန္းက်မ္းမာတက္ၾကြေနေတာ့ စကားစျမည္ေျပာရင္းနဲ႔
ေဆးနည္းေလးတစ္ခုရလာတာကို ေ၀မွ်ျခင္လို႔ပါ။
အခုတစ္ေလာ ကင္ဆာ ဆုိတာနဲ႔ လူေတြကလန္႔ေနၾကပါပီ။ ခီမိုသြင္းရတာနဲ႔
မိသားစု၀င္ေတြစိတ္ပင္ပန္းၾကတာနဲ႔ ရုတ္တရက္ ေသဆံုးသြားတာ နဲ႔ ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္မတို႔ရံုးက အန္တီဆိုရင္ သူ႔ကင္ဆာျဖစ္တာသူမ်ားကိုမသိေစခ်င္ဘူး၊
သူမ်ားေတြသူ႔ကိုေသလူလို႔
ၾကည့္ေနတဲ့အၾကည့္ေတြမခံႏိုင္ဘူးဆိုပီးရင္ဖြင့္ရွာပါတယ္။ ကၽြန္မ ရဲ႔ အခ်စ္ဆံုး
ၾကီးၾကီး လဲ ကင္ဆာနဲ႔ဆံုးသြားသလို အမလိုခင္မင္ပီးခ်စ္ရတဲ့ ေရွ႔ေနမမ တစ္ေယာက္လဲ
ကင္ဆာနဲ႔ ဘ၀ဆံုးသြားရရွာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္မတို႔မိသားစုနဲ႔
ႏွစ္အိမ္တစ္အိမ္လိုျဖစ္ေနတဲ့ မိုးေကာင္းက အန္တီနဲ႔အန္ကယ္လဲ
ကင္ဆာနဲ႔ဘဲဆံုးပါးသြားၾကတယ္။ အရင္ကေတာ့ ပန္းခါး ဆိုတာအရမ္းကုိ နာမည္ၾကီးတယ္။
ပန္းပင္အေျခာက္ေလးေတြကိုေရေႏြးၾကမ္းလိုလုပ္ေသာက္ရတာပါ၊ အရမ္းကိုခါးေတာ့
ကၽြန္မေတာင္စမ္းေသာက္ၾကည့္ပီးတြန္႔သြားတာနဲ႔ မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
ခီမိုသြင္းထားတဲ့လူနာေတြဆို ခံတြင္းထဲဘာထည့္ထည့္အရသာမရွိေတာ့ဘူး။
အရမ္းလဲသနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ေနသူမ်ားအတြက္သတင္းေကာင္းပါ။
အရသာလဲမဆိုးတဲ့ဘဘာ၀အသီးပင္ရဲ႔အရြက္ကုိျပဳတ္ေသာက္ရံုတင္နဲ႔ ကင္ဆာေရာဂါကို
ေပ်ာက္ကင္းသက္ သာေစတာ ကၽြန္မမ်က္စိေရွ႔မွာတင္ ၄ ေယာက္ေလာက္ေတြ႕ခဲ့လို႔
ရဲရဲၾကီးမွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
ေဆးပညာအေၾကာင္းအစံုလင္နားမလည္ေပမယ့္ ခီမိုသြင္းတာ ကင္ဆာ cell
အေကာင္းေရာအဆိုးပါသတ္ပစ္ တာျဖစ္ပီး ဒီဒူးရင္းၾသဇာအရြက္ျပဳတ္ရည္ရဲ႕ အာနိသင္ကေတာ့
ကင္ဆာ ဆဲလ္ ခ်ည္းသတ္သတ္ကိုသာ သတ္ပစ္တယ္လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။
ကၽြန္မညီမေလးေက်ာင္းက ပေရာ္ဖက္ဆာကေတာ့ လူတိုင္းေတာ့ ေပ်ာက္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး၊
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ကင္ဆာျဖစ္ပံုအမ်ိဳးစားျခင္းမတူသလို ခႏၱာကိုယ္က
တုံ႕ျပန္ပံုျခင္းလဲမတူႏိုင္ပါဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ကၽြန္မအၾကံေပးျခင္တာကေတာ့ အနည္းနဲ႔အမ်ား ေပ်ာက္သြားသည္ျဖစ္ေစ
သက္သာသြားသည္ျဖစ္ေစ အႏၱရယ္မရွိတာမို႔ စမ္းေသာက္ၾကည့္ၾကဖို႔တိုက္တြန္းပါရေစ။
ကိုယ္နဲ႔သိတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ေဆြမ်ိဳးသားျခင္းမ်ားမွာလဲ
ကင္ဆာေရာဂါရွိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ ထပ္ဆင့္ ေ၀ဌေပးၾကပါ ေနာ္။ ကင္ဆာဆဲလ္ ေတြ
စစ္တဲ့အခါတိုးတက္မႈရွိမရွိကို သိလာပါလိမ့္မယ္ေနာ္။
ဒူးရင္းၾသဇာလို႔ ျမန္မာျပည္မွာေခၚတဲ့အသီးကုိ သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္ေနာ္။
အဲဒီအသီးပင္ရဲ႔အရြက္ ကိုျပဳပ္ေသာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေဆးနည္းကေတာ့
အရြက္ (၂၀) ရြက္ ကို ေရ ၆-၈ ခြက္ထည့္ပီး မီးေအးေအးနဲ႔ (၂)
နာရီၾကာေအာင္တည္ရပါမယ္။
တစ္ရက္ကို (၃) ခါ ႏွစ္ခြက္စီ ေသာက္ပါ
(၅)ရက္ေသာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
လိုအပ္ရင္ ဆက္ေသာက္သြားလို႔ရပါတယ္။ အသီးလဲၾကိဳက္တတ္ရင္ရန္ဖန္ရံခါစားေပးပါ။
ကင္ဆာေရာဂါရွိသူမ်ား၊ အသိမိတ္ေဆြအမ်ိဳးထဲမွ ေရာဂါရွိသူမ်ားကုိ
သဘာ၀ေဆးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဘးဥပဒ္မသင့္မွာမို႔ စမ္းၾကည့္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းၾကပါေနာ္။
သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားတယ္ဆိုရင္ ...ကိုယ့္အတြက္အျမတ္ပါဘဲ...
ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ထဲမွာ တစ္ေယာက္ကၽြန္မေတြ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္အံ့အားသင့္သြားတယ္။
ဒီႏွစ္စမွာဘဲ ေဆးစစ္တဲ့အခါ
ကင္ဆာလို႔အေျဖထြက္ပီးကၽြန္မတို႔တစ္ေတြစိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနခဲ့တာပါ။
အခုျပန္ေတြ႔ေတာ့ လန္းဆန္းက်မ္းမာတက္ၾကြေနေတာ့ စကားစျမည္ေျပာရင္းနဲ႔
ေဆးနည္းေလးတစ္ခုရလာတာကို ေ၀မွ်ျခင္လို႔ပါ။
အခုတစ္ေလာ ကင္ဆာ ဆုိတာနဲ႔ လူေတြကလန္႔ေနၾကပါပီ။ ခီမိုသြင္းရတာနဲ႔
မိသားစု၀င္ေတြစိတ္ပင္ပန္းၾကတာနဲ႔ ရုတ္တရက္ ေသဆံုးသြားတာ နဲ႔ ဒါေၾကာင့္
ကၽြန္မတို႔ရံုးက အန္တီဆိုရင္ သူ႔ကင္ဆာျဖစ္တာသူမ်ားကိုမသိေစခ်င္ဘူး၊
သူမ်ားေတြသူ႔ကိုေသလူလို႔
ၾကည့္ေနတဲ့အၾကည့္ေတြမခံႏိုင္ဘူးဆိုပီးရင္ဖြင့္ရွာပါတယ္။ ကၽြန္မ ရဲ႔ အခ်စ္ဆံုး
ၾကီးၾကီး လဲ ကင္ဆာနဲ႔ဆံုးသြားသလို အမလိုခင္မင္ပီးခ်စ္ရတဲ့ ေရွ႔ေနမမ တစ္ေယာက္လဲ
ကင္ဆာနဲ႔ ဘ၀ဆံုးသြားရရွာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကၽြန္မတို႔မိသားစုနဲ႔
ႏွစ္အိမ္တစ္အိမ္လိုျဖစ္ေနတဲ့ မိုးေကာင္းက အန္တီနဲ႔အန္ကယ္လဲ
ကင္ဆာနဲ႔ဘဲဆံုးပါးသြားၾကတယ္။ အရင္ကေတာ့ ပန္းခါး ဆိုတာအရမ္းကုိ နာမည္ၾကီးတယ္။
ပန္းပင္အေျခာက္ေလးေတြကိုေရေႏြးၾကမ္းလိုလုပ္ေသာက္ရတာပါ၊ အရမ္းကိုခါးေတာ့
ကၽြန္မေတာင္စမ္းေသာက္ၾကည့္ပီးတြန္႔သြားတာနဲ႔ မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။
ခီမိုသြင္းထားတဲ့လူနာေတြဆို ခံတြင္းထဲဘာထည့္ထည့္အရသာမရွိေတာ့ဘူး။
အရမ္းလဲသနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။
ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ေနသူမ်ားအတြက္သတင္းေကာင္းပါ။
အရသာလဲမဆိုးတဲ့ဘဘာ၀အသီးပင္ရဲ႔အရြက္ကုိျပဳတ္ေသာက္ရံုတင္နဲ႔ ကင္ဆာေရာဂါကို
ေပ်ာက္ကင္းသက္ သာေစတာ ကၽြန္မမ်က္စိေရွ႔မွာတင္ ၄ ေယာက္ေလာက္ေတြ႕ခဲ့လို႔
ရဲရဲၾကီးမွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။
ေဆးပညာအေၾကာင္းအစံုလင္နားမလည္ေပမယ့္ ခီမိုသြင္းတာ ကင္ဆာ cell
အေကာင္းေရာအဆိုးပါသတ္ပစ္ တာျဖစ္ပီး ဒီဒူးရင္းၾသဇာအရြက္ျပဳတ္ရည္ရဲ႕ အာနိသင္ကေတာ့
ကင္ဆာ ဆဲလ္ ခ်ည္းသတ္သတ္ကိုသာ သတ္ပစ္တယ္လို႔ ရွင္းျပပါတယ္။
ကၽြန္မညီမေလးေက်ာင္းက ပေရာ္ဖက္ဆာကေတာ့ လူတိုင္းေတာ့ ေပ်ာက္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး၊
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ကင္ဆာျဖစ္ပံုအမ်ိဳးစားျခင္းမတူသလို ခႏၱာကိုယ္က
တုံ႕ျပန္ပံုျခင္းလဲမတူႏိုင္ပါဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္
ကၽြန္မအၾကံေပးျခင္တာကေတာ့ အနည္းနဲ႔အမ်ား ေပ်ာက္သြားသည္ျဖစ္ေစ
သက္သာသြားသည္ျဖစ္ေစ အႏၱရယ္မရွိတာမို႔ စမ္းေသာက္ၾကည့္ၾကဖို႔တိုက္တြန္းပါရေစ။
ကိုယ္နဲ႔သိတဲ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ေဆြမ်ိဳးသားျခင္းမ်ားမွာလဲ
ကင္ဆာေရာဂါရွိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ ထပ္ဆင့္ ေ၀ဌေပးၾကပါ ေနာ္။ ကင္ဆာဆဲလ္ ေတြ
စစ္တဲ့အခါတိုးတက္မႈရွိမရွိကို သိလာပါလိမ့္မယ္ေနာ္။
ဒူးရင္းၾသဇာလို႔ ျမန္မာျပည္မွာေခၚတဲ့အသီးကုိ သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္ေနာ္။
အဲဒီအသီးပင္ရဲ႔အရြက္ ကိုျပဳပ္ေသာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေဆးနည္းကေတာ့
အရြက္ (၂၀) ရြက္ ကို ေရ ၆-၈ ခြက္ထည့္ပီး မီးေအးေအးနဲ႔ (၂)
နာရီၾကာေအာင္တည္ရပါမယ္။
တစ္ရက္ကို (၃) ခါ ႏွစ္ခြက္စီ ေသာက္ပါ
(၅)ရက္ေသာက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
လိုအပ္ရင္ ဆက္ေသာက္သြားလို႔ရပါတယ္။ အသီးလဲၾကိဳက္တတ္ရင္ရန္ဖန္ရံခါစားေပးပါ။
ကင္ဆာေရာဂါရွိသူမ်ား၊ အသိမိတ္ေဆြအမ်ိဳးထဲမွ ေရာဂါရွိသူမ်ားကုိ
သဘာ၀ေဆးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေဘးဥပဒ္မသင့္မွာမို႔ စမ္းၾကည့္ၾကဖို႔ တိုက္တြန္းၾကပါေနာ္။
သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားတယ္ဆိုရင္ ...ကိုယ့္အတြက္အျမတ္ပါဘဲ...